• رمزگذار چرخشی چیست؟

    Author

    یکی از ابزارهایی که کاربرد گسترده‌ای در صنعت دارد، رمزگذار چرخشی است. رمزگذار چرخشی یک مبدل مکانیک به الکتریسیه است که می‌تواند همانند یک کدکننده یا رمزگذار، میزان و سرعت چرخش را به عنوان ورودی بگیرد و یک سیگنال الکتریکی دیجیتال یا آنالوگ به عنوان خروجی پس بدهد. از این رمزگذار در دستگاه‌های ورودی رایانه، لنزهای عکاسی، ابزارهای کنترلی، پلتفرم‌های راداری و روباتیک استفاده می‌شود. در ادامه، با این وسیله بیشتر آشنا شوید.

  • دسکتاپ یا لپتاپ؟

    Author

    دسکتاپ یا لپتاپ؟ پاپ‌کورن فوق‌‌چرب یا کم‌سدیم؟ کاغذ یا پلاستیک؟ بسیار خوب، حداقل با سؤال دسکتاپ یا لپتاپ می‌توانیم شیوه‌هایی برای راهنمایی ارائه دهیم.

  • ظهور تورف‌گر دردوره‌ی پرینتر سه‌بعدی

    Author

    از آغاز شکل‌گیری جامعه‌ی صنعتی، تولید‌کننده‌ی کالا و مصرف‌کننده‌ی آن به عنوان دو موجودیت مجزا در نظر گرفته می‌شدند. دو موجودیتی که به جز در زمان خرید و فروش کالا، کاری با هم ندارند. حتی بعد از آن، فاصله‌ی بیش‌تری هم بین تولیدکننده و مصرف‌کننده پدید آمد، تولیدکننده کالای‌اش را به توزیع‌کننده می‌فروشد و او هم به فروشگاه و فروشگاه هم به مصرف‌کننده. با این حال، به نظر می‌رسد این فاصله دارد از بین می‌رود و در آینده شاهد خواهیم بود که تولیدکننده و مصرف‌کننده تبدیل به موجودی واحد شوند: تورف‌‌گر!

  • آیا می‌دانید کد QR چیست؟

    Author

    امروزه با مجهز شدن تلفن‌های هوشمند به فناوری تشخیص کدهای ‌QR، استفاه از این کدها و همچنین کاربرد آنها افزایش یافته است. به کمک این کدها می‌توان اطلاعاتی از قبیل نام کالا، شرکت سازنده، تلفن، آدرس، ایمیل، وب‌سایت و اطلاعات تکمیلی‌تر دیگر را کد نمود.

اگر دو ذهن از یک ذهن بهتر است، درباره‌ی دوهزار ذهن چه می‌توان گفت؟ (بخش 1)

نویسنده: وهاب مختاری, منتشر شده در بخش علم و فناوری,

اگر دو ذهن از یک ذهن بهتر است، درباره‌ی دوهزار ذهن چه می‌توان گفت؟ (بخش 1)

ماروین مینسکی از پیش‌گامان حوزه‌ی هوش مصنوعی، در سال ۱۹۸۵، کتابی با نام "جامعه‌ی ذهن" به رشته‌ی تحریر درآورد. این کتاب فلسفی که برای مخاطب عام نوشته شده است، در زمان خود، به عنوان کتابی پیش‌ رو در هوش مصنوعی، شناخته می‌شد. فکر می‌کنم مطالعه‌ی این کتاب حتی می‌تواند حکم یک ورزش فکری دل‌چسب را داشته باشد. مؤسسه‌‌ی EMC مقاله‌ای برای معرفی کتاب "جامعه‌ی ذهن" منتشر کرده است. در ادامه می‌‌توانید بخش اول ترجمه آن را مطالعه کنید.

هر از گاهی، با کتابی چنان پربار و اصیل روبرو می‌شوی که بعد از خواندنش، دیگر نمی‌توانی مثل قبل باشی. ایده‌های‌اش طنین می‌افکنند، به زندگی روزمره‌ات ژرفا می‌بخشند، از آن‌چه پیش‌تر برایت مبهم بود پرده برمی‌دارند، و پرسش‌هایی برمی‌انگیزند که هرگز فکر نمی‌کردی حتی وجود داشته باشند. "جامعه‌ی ذهن" ماروین مینسکی نمونه‌ای از این دست کتاب‌ها است. مینسکی که شاید بهترین محقق در حوزه‌ی هوش مصنوعی باشد، در این کتاب، ایده‌هایی را با مخاطب عام در میان می‌گذارد که طی دهه‌ها از تفکر در باب چگونگی کارکرد ذهن طبیعی و مصنوعی حاصل شده‌اند. مرحوم کارل ساگان1، یکی از دوستان مینسکی، غالباً متأسف بود از این‌که دانشمندان تراز اول به‌ندرت حاضر می‌شوند تحقیقاتشان را برای عموم شرح دهند. از مینسکی سپاس‌گزاریم که ارزش آن را دریافت و برای ‌‌آن دسته از ما که در حوزه‌ی هوش‌مصنوعی و رباتیک تخصصی ندارند مجالی فراهم آورد تا به‌اختصار از فعالیت‌هایشان آگاه شویم.
اساساً نظریه‌ی مینسکی ذهن را به‌صورت گردایه‌ای از تعداد زیادی عامل‌های نیمه‌خودکار و به‌ نحو پیچیده‌ای مرتبط به هم تصور می‌کند که خود آن‌ها فاقد فکر هستند. چنان‌چه مینسکی آن را این‌گونه مطرح می‌کند:

این کتاب می‌کوشد توضیح دهد که ذهن چگونه کار می‌کند. چگونه هوش از عدم می‌تواند ظهور کند؟ در پاسخ، نشان می‌دهیم که می‌توان ذهن را از بخش‌های بسیار کوچکی درست کرد که هر کدام به تنهایی فاقد فکر هستند. از آن‌جایی که هر ذهن از بسیاری فرآیند‌های کوچک‌تر تشکیل شده است، این مدل را "جامعه‌ی ذهن" می‌نامم. این‌ فرآیندها عامل نام دارند. هر عامل ذهنی بعضی کارهای ساده را فقط برای خودش انجام می‌دهد؛ کارهایی که به‌ هیچ وجه نیازمند فهم یا تفکر نیستند. با این حال وقتی این عامل‌‌ها از راه‌های خاص و معینی به یک جامعه‌ بپیوندند، هوش واقعی ظهور می‌کند.

از آن‌جایی که بنا بر نظریه‌ی مینسکی، ذهن از عامل‌های ریز بسیاری درست شده، کتاب مینسکی هم از فصل‌های بسیار کوتاه مرتبط به هم تشکیل شده است. یک فصل نوعی با توصیف یک پدیده شروع می‌شود، مثل تمایل کودکان خردسال برای کشیدن آدم‌ها به‌صورت سرهای گرد که از آن‌ها دست‌ها و پاهایی مثل چوب‌های بلند و باریک بیرون زده‌اند. در ادامه، معمولاً، ساز و کار درونی توضیح‌دهنده‌ی آن پدیده شرح داده می‌شود:

فرض می‌کنیم که کودک چیزی شبیه به یک تصویر [از نقاشیی که قرار است بکشد] در ذهن‌اش ندارد، اما فقط شبکه‌ای از ارتباط‌ها در ذهن‌اش هست که ریخت‌های متنوعی از اشکال را باید برآورده کند. مثلاً یک شبکه‌ی شکل "رسم آدم" برای یک کودک ممکن است شامل شکل‌ها و ارتباط‌ های زیر باشد:هوش مصنوعی

سر: شکل بسته‌ی بزرگ

چشم‌ها:دو دایره، بالا داخل سر

دهان: شیئی وسط و پایین چشم‌ها

بدن: شکل بسته‌ی بزرگ

دست‌ها: دو خط، متصل به بالای بدن

پاها: دو خط، متصل به پایین بدن

برای تبدیل این توصیف به یک نقاشی واقعی، کودک بایستی یک جور "روال کشیدن" را به کار بگیرد. اینجا فرآیندی وجود دارد که همانند یک برنامه‌ی کوتاه کامپیوتری روی فهرست شکل‌ها به سادگی اجرا می‌شود:
۱) ویژگی بعدی در فهرست را در نظر بگیر.
۲) اگر قبلاً شبیه آن شکل رسم شده است، به گام ۳ برو. وگرنه رسم‌اش کن.
۳) اگر فهرست شکل‌ها تمام شده است، دست نگه‌دار. در غیر این صورت به گام ۱ برگرد.
وقتی کودک شروع به نقاشی می‌کند، اولین مورد در لیست "شکل بسته‌ی بزرگ" است. از آن‌جایی که چیزی شبیه به آن هنوز کشیده نشده است، کودک یکی مانند آن می‌کشد که حکم سر آدم را خواهد داشت. سپس چشم‌ها و دهان رسم می‌شوند. اما وقتی نوبت به کشیدن شکل مربوط به بدن می‌شود، گام دوم فرآیند درمی‌یابد که پیش‌تر یک "شکل بسته‌ی بزرگ" رسم شده است. بنابراین چیز جدیدی لازم نیست، و فرآیند به سادگی وارد گام سوم می‌شود.ذهن

این توصیف از نقاشی کودکان نمونه‌ای‌ از انواعی است که در کتاب مینسکی پیدا می‌شود. البته توصیف‌های کتاب حرف آخرِ درباره‌ی آن‌چه واقعاً در مغز رخ می‌دهد نیستند، بلکه فقط تا اندازه‌ای نشان می‌دهند که چگونه پدیده‌ها را از نظرگاه مهندسی می‌توان شرح داد. همان‌طور که از فردی پیش‌رو در علم هوش مصنوعی که سهم عمده‌ای در علم رباتیک دارد انتظار می‌رود، مینسکی به پدیده‌ای ذهنی می‌نگرد و سپس از خود می‌پرسد چه نوع ساز و کاری می‌تواند آن را توضیح دهد.

بخش دوم مقاله را در اینجا می‌توانید بخوانید.

 

 

 

 

(1) کارل ادوارد ساگان، ستاره‌شناس، اخترفیزیک‌دان، کیهان‌‌شناس، و نویسنده‌ی امریکایی در نوامبر ۱۹۳۴ متولد شد. او در ساده‌سازی ستاره‌شناسی، اختر فیزیک و سایر علوم طبیعی و انتشار آن برای عموم بسیار موفق بود. وی در سال ۱۹۹۶ در سن ۶۲ سالگی درگذشت. (م)

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

4.2/5 امتیازهای داده شده (9 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

وهاب مختاری