• پارادوکس روز تولد (۳)

    Author وهاب مختاری

    پیش‌تر در اینجا ثابت کردیم که وجود ۲۳ نفر کافی است تا احتمال بروز اشتراک در میان روز تولد آنها بیش از ۵۰ درصد باشد. در این بخش، ابتدا به ماهیت به ظاهر متناقض‌نمای این قضیه می‌پردازیم. در ادامه، اندکی راجع به پیش‌فرض‌های این مسئله روی آدم‌های واقعی در دنیای واقعی خودمان صحبت می‌کنیم. نهایتا یک کاربرد از این مسئله ریاضی را در علم رمزنگاری به طور گذرا شرح می‌دهیم.

  • از طریق صفحه گوگل پلاس خود، صفحه فیس‌بوکتان را مشاهده نمایید

    Author میلاد صبوری

    گوگل‌پلاس یک سرویس شبکه اجتماعی است که گوگل بعد از پروژه ناموفق گوگل ویو راه‌اندازی کرده است. این سرویس دارای امکانات مناسبی در حوزه شبکه‌های اجتماعی است که در نوشته‌های بعدی‌ام به طور جداگانه به آنها خواهم پرداخت. اما در این نوشته یک امکان کاربردی گوگل پلاس رو معرفی می‌کنم. این امکان کاربردی اعضای گوگل‌پلاس را قادر می‌سازد تا بتوانند صفحه فیس‌بوک خود را از طریق صفحه گوگل‌پلاس خود مشاهده کنند.

  • موشکها و ماهواره‌ها

    Author شایان منصوری

    جهانی که در آن زندگی می‌کنیم بسیار بزرگ است اما تنها طی 50 سال اخیر بود که توانستیم حقیقتا به عظمت آن پی ببریم. این بسیار طبیعی است که در پی شناخت بهتر مکانی که در آن زندگی کنیم باشیم. از این رو از نیم قرن پیش ابزار تحقیق و اکتشاف جدیدی مانند رادیو،تلسکوپ، ماهواره و سفینه بدون سرنشین ساختیم و چیزهای شگفت‌انگیز و حیرت‌آوری درباره چگونگی تشکیل جهان و پایان آن آموختیم و این خود کشف بسیار بزرگی بود. ما از این پس برای آن که بتوانیم به اسرار جهان پی ببریم و به آنها دست یابیم موشکهایی در اختیار داریم. این موشکها ما را قادر می‌سازند ماهواره هایی به اطراف زمین و سفینه‌های بدون سرنشینی به سوی سیارات دوردست ارسال داریم.

ابرنواختر چیست؟

نویسنده: میلاد صبوری, چهارشنبه, ۱۲ بهمن ۱۳۹۰, منتشر شده در بخش علم و فناوری, اطلاعات عمومی, تعداد بازدیدها 10201,

ابرنواختر چیست؟

یک ابرنواختر می‌تواند به قدری پر نور باشد که یک کهکشان را تحت تاثیر روشنایی خود قرار دهد. انرژی‌ای که یک ابرنواختر در فضای کهکشان از خود ساطع می‌کند می‌تواند چندین برابر انرژی‌ای باشد که خورشید در تمام طول عمر خود ساطع می‌کند. ابرنواختر می‌تواند یک منبع غنی از عناصر سنگینی همچون طلا و اورانیم باشد.

به یک ستاره در حال فرو ریزش ابرنواختر یا سوپرنوا (Suppernova) گفته می‌شود. یک ستاره می‌تواند در دو حالت تبدیل به ابرنواختر شود که بر همین اساس ابرنواخترها به دو نوع تقسیم می‌شوند:

ابر نواخترهای نوع یک: این نوع از ابرنواخترها از ستاره‌های دو تایی ایجاد می‌شوند. ستاره دوتایی در واقع از دو ستاره نزدیک به هم تشکیل شده است که به دور مرکز ثقلشان گردش می‌کنند. در این نوع از ستاره‌های دوتایی، ستاره‌ای که چگال تر است به تدریج مواد ستاره دیگر را به سمت خود جذب می‌کند. این امر باعث می‌شود تا در گذر زمان جرم ستاره اول مرتب رو به افزایش بگذارد. زمانی که جرم این ستاره از یک حد مشخصی که در اصطلاح به آن حد چاندراسکار گفته می‌شود فراتر برود، منجر به انفجار ستاره و ایجاد پدیده ابرنواختر می‌شود.

ابرنواخترهای نوع دو: ابرنواخترهای نوع دو در اثر مرگ یک ستاره و منفجر شدن آن به وجود می‌آیند. برای اینکه انفجار چنین ستاره‌ای منجر به ایجاد ابرنواختر شود باید جرم ستاره چندین بار بیشتر از جرم خورشید باشد. ابرنواختربه طور کلی جرم یک ستاره در چگونگی به پایان رسیدن عمر یک ستاره موثر است. به عنوان مثال ستاره خورشید در منظومه شمسی آنقدر چگال نیست که بتواند در اثر انفجارش باعث ایجاد پدیده ابرنواختر شود.

در یک انفجار ابرنواختری فشار روی هسته ستاره به قدری زیاد می‌شود که باعث ترکیب الکترون‌ها و پروتون‌ها و تبدیل شدن آنها به نوترون می‌شود. چیزی که بعد از پدیده ابرنواختر که ناشی از انفجار ستاره اولیه بوده است باقی می‌ماند یک جرم آسمانی بسیار چگال به نام ستاره نوترونی است.

به طور میانگین در یک کهکشان در اندازه‌های کهکشان راه شیری، به ازای هر پنجاه سال امکان ایجاد یک ابرنواختر وجود دارد. از این عبارت می‌توان این طور نتیجه گرفت که در جهان هستی تقریبا به ازای هر ثانیه یک ستاره در حال منفجر شدن و فرو ریختن است.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.2/5 امتیازهای داده شده (21 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

میلاد صبوری

دیدگاه‌ها (0)

دیدگاه خود را با نویسنده این مطلب در میان بگذارید:




انصراف ارسال دیدگاه ...

پزشکی و سلامت

اطلاعات عمومی