• از طریق صفحه گوگل پلاس خود، صفحه فیس‌بوکتان را مشاهده نمایید

    Author

    گوگل‌پلاس یک سرویس شبکه اجتماعی است که گوگل بعد از پروژه ناموفق گوگل ویو راه‌اندازی کرده است. این سرویس دارای امکانات مناسبی در حوزه شبکه‌های اجتماعی است که در نوشته‌های بعدی‌ام به طور جداگانه به آنها خواهم پرداخت. اما در این نوشته یک امکان کاربردی گوگل پلاس رو معرفی می‌کنم. این امکان کاربردی اعضای گوگل‌پلاس را قادر می‌سازد تا بتوانند صفحه فیس‌بوک خود را از طریق صفحه گوگل‌پلاس خود مشاهده کنند.

  • No file selected.

    تجربه و یادگیری

    Author

    دو فیلسوف امریکایی، ویلیام جیمز و جان دیویی، نظریه‌های تاثیرگذار بسیاری در باب نحوه تفکر و یادگیری گسترش داده‌اند. جیمز و دیویی معتقد بودند که درستی هر طرز فکری بسته به میزان "کارآمدی" آن ، یا ساده‌تر بگویم میزان "به درد بخور بودن" آن طرز فکر است. بنابراین "تجربه" عنصری کلیدی در امر یادگیری است.

  • کیلاگر یا دزد کیبورد شما

    Author

    کیلاگر به نرم افزاری گفته می‌شود که توانایی ثبت و ذخیره کلیدهایی که بر روی کیبورد فشرده می‌شود را دارا می‌باشد، چه کلیدهایی که هنگام تایپ کردن می‌فشرید و چه هنگام بازی و فیلم دیدن! کیلاگرها به طور مخفیانه عملیات خود را انجام می‌دهند پس پیدا کردن آنها کار ساده‌ای نمی‌باشد. آنها اطلاعات را برای صاحب خود ارسال و یا در قسمتی از کامپیوتر نگه داری می‌کنند که بنا به فرد استفاده کننده انتخاب می‌شود مانند ارسال از طریق ایمیل ، ftp و...

    این نرم افزار از دیدی مثبت بسیار مفید و از دیدی منفی می‌تواند بسیار خطرناک باشد. اگر شما قصد حفاظت از کامپیوتر خود و حتی کنترل افراد ( فرزندتان و یا کارمندان شرکتتان ) را دارید و می‌خواهید بدانید که آیا در نبود شما چه کارهایی با کامپیوتر انجام می‌شود، می‌توانید با دید مثبت از این نرم افزار کمک بگیرید. اما اگر کسی که معمولا از واژه هکر برای نامیدن آن ها استفاده می‌شود نیز همین قصد را نسبت به شما داشته باشد و کلمه عبور و اطلاعاتی که شما وارد می‌کنید را بخواهد چه !؟

  • امن بودن یا نبودن، مسئله این نیست. امن ترین بودن، مسئله این است !

    Author

    گاهی اوقات این سئوال پیش می‌آید که امن‌ترین راه چیست؟
    پاسخ به این سئوال آنچنان هم سخت نیست، زیرا کافی است بهترین و قویترین راه احراز هویت (
    Authentication System) را بدانیم، بدی‌ها و خوبی‌های آن را در کنار هم بگذاریم، سپس انتخاب کنیم! بله درست است، باید انتخاب کنیم زیرا نه تنها من، بلکه دیگران هم نوشته‌اند:

    از دیر باز انسان برای بقا، نیاز به تشخیص دوست از دشمن داشته است و تشخیص هویت برای وی امری حیاتی بوده و هست، لذا امروزه سعی در مکانیزه سازی سیستمهای شناسایی یا تشخیص هویت شده است.

استادیوم آزادی در دانشگاه استنفورد

نویسنده: وهاب مختاری, منتشر شده در بخش علم و فناوری,

No file selected.

ما با بهترین دانشگاه‌‌های دنیا همکاری می‌کنیم تا به صورت آنلاین دروس دانشگاهی را برای هر کسی که بخواهد، به رایگان ارائه دهیم. ما در چشم‌انداز خود آینده‌ای را متصور شده‌ایم که دانشگاه‌های درجه یک دنیا در عوض هزاران دانشجوی خود، به میلیون‌ها نفر در سراسر کره زمین آموزش دهند. فناوری ما اجازه می‌دهد تا بهترین پروفسورها به ده‌ها یا صدها هزار دانشجو تدریس کنند. امیدواریم از این رهگذر بتوانیم آموزش‌های رده جهانی را در اختیار همه قرار دهیم؛ آموزش‌هایی که سابق بر این، تنها در دسترس تعدادی دانشجوی ممتاز بود. ما می‌خواهیم به کمک آموزش، این توانایی را به مردم بدهیم تا زندگی خود، زندگی خانواده خود و جامعه‌ خود را بهتر کنند.

آنچه خواندید، هر آن چیزی است که در بخش "About Coursera" در سایت www.coursera.org درج شده است.Coursera

"اندرو اینگ (Andrew Ng) و دافنه کولر (Daphne Koller) پژوهشگرانی هستند که سال پیش چند درس رایگان اینترنتی را در دانشگاه استنفورد تدریس می‌کردند که تعداد دانشجویان آنها حتی به رقمی در حدود ۱۰۰ هزار نفر هم رسید. حالا، این دو نفر ساختاری را ایجاد کرده‌اندبه نام Coursera، که به عنوان یک پرتال مبتنی بر وب، فهرست گسترده‌ای از دروس تعاملی در حوزه‌های انسان‌شناسی، علوم اجتماعی، علوم طبیعی و مهندسی را ارائه می‌دهد."

این هم توضیحاتی بود که نیویورک‌تایمز در مقاله خود (به تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۱۲) درباره موسسان شرکت Coursera عنوان می‌کند. نیویورک‌تایمز این‌گونه ادامه می‌دهد:

"در کنار استنفورد و برکلی، که از ابتدای شروع این فعالیت، درس‌هایی ارائه می‌دادند، دانشگاه‌های دیگری مثل دانشگاه میشیگان، پنسیلوانیا و پرینستون نیز به دایره مشارکت در این طرح پیوسته‌اند".

پروفسور کولر می‌گوید: "زمانی که ما به یک استاد فرصت تدریس به صدهزار دانشجو را می‌دهیم، به‌طور خارق‌العاده‌ای برای‌اش جذاب خواهد بود." راست هم می‌گوید خانم دکتر. تصور کنید یک استاد در اتاق کارش در دانشگاه استنفورد نشسته و به اندازه یک استادیوم آزادی دانشجو از سرتاسر دنیا چهره‌اش را می‌بینند و درس‌های‌اش را هفته به هفته دنبال می‌کنند. واقعا هم تجربه منحصربه‌فردی ست.

Coursera

دو مشاهده

خود من چند هفته پیش با Coursera آشنا شدم. آن موقع، چند درس محدود در حوزه علوم رایانه (Computer Science) ارائه می‌شد. من هم از روی علاقه و هم کنجکاوی در دو درس "نظریه بازی‌ها" (Game Theory) و "رمزنگاری" (Cryptography) ثبت نام کردم. حدود ۵ هفته از شروع این دو کلاس می‌گذرد. تقزیبا شبیه یک کلاس واقعی است. هفته‌ای دو ساعت (کم و بیش) ویدئوی آموزشی به همراه فایل‌های ارائه مطالب روی سایت قرار می‌گیرند که شما می‌توانید دانلود کنید و به طور آفلاین ببینید. ویدئوها به قطعات کوتاه حدودا ۱۵ دقیقه‌ای تقسیم شده‌اند تا دنبال کردن‌شان ساده‌تر باشد. شما هر هفته تمرین دارید و ممکن است کوییز (آزمون کوتاه) به منظور مرور درس آن هفته هم داشته باشید. درس‌ها یک امتحان نهایی هم دارند و در آخر دوره به شما نمره می‌دهند. پرسش‌ها تا آنجایی که من دیده‌ام به صورت چندگزینه‌ای یا پاسخ کوتاه هستند و به محض ارسال پاسخ‌ها، نتیجه و نمره آزمون یا تمرین در سمت سرور محاسبه شده و به شما ارائه می‌شود.

کلیت ارائه‌ها در مجموعه دروس سایت www.coursera.org یکسان است ولی بنا به ماهیت درس و نظر استاد، تفاوت‌هایی هم در ارائه دروس مختلف مشاهده می‌شود. تا این حدی که من از نزدیک در جریان هستم، مثلا درس "نظریه بازی‌ها" کوییز دارد ولی "رمزنگاری" ندارد. پروفسور دن بونی (Dan Boneh) مدرس دوره "رمزنگاری" است. این پروفسور جوان و خوش‌فکر با چنان جدیت و حمیتی درس می‌دهد که شما را ناخواسته به "رمزنگاری" علاقه‌مند می‌کند. پورفسور بونی معتقد است که آموزش رمزنگاری بدون برنامه‌نویسی، آموزش ناقصی است و شما را از کاربرد دور می‌کند. بنابراین "رمزنگاری" تمرین‌های برنامه‌نویسی هم دارد. تمرین‌های برنامه‌نویسی در آغاز اجباری بود ولی بعدا با اعتراض تعدادی از دانشجویان که "ما برنامه‌نویسی بلد نیستیم"، اختیاری شد و نمره‌اش هم کمکی و اضافه بر سازمان.

Coursera

این را هم بگویم که یکی از بخش‌های خوب ارائه هر درس، انجمن‌ها (Forums) هستند. شما در انجمن‌ها می‌توانید با دانشجویان همه جای دنیا مباحثه علمی کنید، کمک درسی بگیرید، کمک درسی بدهید، نکاتی بشنوید که شاید خودتان روی آنها دقت نکرده بودید و در یک کلام، مسیر یادگیری‌تان را هیجان‌انگیزتر کنید. اینکه با چندین نفر در جای‌جای کره زمین، از کشورها و فرهنگ‌های متنوع، فعالیت معنادار مشترکی انجام می‌دهید، حس خوبی دارد. چنین تعاملی، انگیزه و ثبات شما را در یک دوره یادگیری، بیشتر از زمانی که فقط خودتان هستید و یک عدد مانیتور، حفظ می‌کند؛ و چه بسا ارتقا هم می‌دهد.

Coursera

درس "نظریه بازی‌ها" چند ویژگی خاص دارد. اول اینکه توسط دو استاد تدریس می‌شود: یکی پروفسور مت جکسون که استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه استنفورد است و دیگری پروفسور یواو شوهام ، استاد دانشکده علوم رایانه باز هم دانشگاه استنفورد. این دو-استاده بودن درس تا حدی به ماهیت بین‌رشته‌ای "نظریه بازی‌ها" برمی‌گردد که در حوزه‌های متعدد و متنوعی کاربرد دارد. به عنوان مثال، می‌توانید برای دیدن دو مثال بانمک، به دو مقاله قبلی ما، یعنی "بازی سنگ‌ کاغذ قیچی بین مارمولک‌ها" و "ماجرای یک استراتژی و یک ضداستراتژی مضحک اما عاقلانه در مستطیل سبز" ، مراجعه کنید. ویژگی دوم کلاس درس "نظریه بازی‌ها" آزمایشگاه آن است. شما در آزمایشگاه درس ثبت‌نام می‌کنید و می‌توانید به همراه دانشجویان دیگر، بازی‌های مرتبط با درس را انجام دهید. تا اینجا (هفته پنجم) که بازی‌ها یا تک‌نفره بودند و یا دو-نفره. شاید به تدریج، بازی‌های چند-نفره مثل حراج (Auction) هم اضافه شوند. و اما ویژگی سوم؛ اساتید درس با همراهی معدودی از دانشجویان، هر هفته یک گپ تصویری آنلاین نیم‌ساعته برگزار می‌کنند و درباره درس هفته گذشته، آمار و نتایج بازی‌های آزمایشگاه، پرسش‌های دانشجویان و ... صحبت می‌کنند. از شما چه پنهان، علی‌رغم اینکه از این کلاس لذت فراوانی می‌برم، اما این بخش گپ تصویری چنگی به دل نزده؛ دست کم تا اینجای کار که نزده!

چه کسانی می‌توانند در کلاس‌ها ثبت نام کنند؟

محدودیتی وجود ندارد. هر کسی می‌تواند.

چه موقع باید ثبت نام کرد؟

بعضی کلاس‌ها از چند هفته پیش شروع شده‌اند و متاسفانه در حال حاضر امکان ثبت نام وجود ندارد. بعضی دیگر از درس‌ها هنوز شروع نشده‌اند. تا قبل از زمان شروع کلاس، و چه بسا یکی دو هفته بعد از شروع، می‌توانید صرفا با در ذهن داشتن نام و نام‌خانوادگی خود و یک عدد رایانامه (همان ای‌میل) در آنها ثبت نام کنید! آن دسته از درس‌هایی که در جریان هستند، حداکثر تا سپتامبر ۲۰۱۲ (همین شهریور امسال خودمان) دوباره ارائه می‌شوند. اطلاعات بیشتر را خودتان در www.coursera.org دنبال کنید.

Coursera

پیش‌نیازهای شرکت در کلاس‌ها؟

درس به درس فرق می‌کند. مثلا برای درس "نظریه بازی‌ها" یک کمی باید ریاضی بلد باشید، در حد مشتق‌های ساده و مقدمات آمار و احتمال. یا برای درس "رمزنگاری" اول از همه باید بدانید XOR چیست و در درجه بعدی یک کمی (نه زیاد) الگوریتم و نظریه اعداد بدانید. خیلی از درس‌ها پیش‌نیاز خاصی ندارند. ولی لازم است انگلیسی بلد باشید. درس‌ها به زبان انگلیسی ارائه می‌شوند. البته برای ویدئوها می‌توانید زیرنویس به زبان‌های مختلف از جمله فارسی پیدا کنید. خود دانشجوها ویدئوها را می‌بینند و عده‌ای ترجمه می‌کنند و در اختیار عموم قرار می‌دهند. شاید هم یک درس خاص دانشجوی ایرانی نداشت یا ایرانی‌ای که حال زیرنویس‌سازی داشته باشد، نداشت و خلاصه بی‌زیرنویس ماندید. ولی برای مشارکت در انجمن‌ها چاره‌ای جز بلد بودن انگلیسی ندارید. خود من هم انگلیسی‌ام چندان خوب نیست ولی سعی می‌کنم گلیم‌ام را از آب بیرون بکشم. هر چند باز هم احتمال دارد خود ایرانی‌ها و سایر ملل انجمن‌هایی به زبان خودشان داشته باشند. شاید هم نداشته باشند. به هر حال مسلم است که بلد نبودن انگلیسی، دست‌تان را می‌بندد. ضمنا تمرین‌ها و آزمون‌ها هم به زبان انگلیسی است. این را هم مد نظر داشته باشید، که از آثار جانبی مثبت تماشای ویدئوها بدون زیرنویس، تقویت مهارت Listening زبان انگلیسی شماست و نیز با مشارکت در انجمن‌ها Writing شما بهتر می‌شود.

هر کلاس چقدر طول می‌کشد؟

حدود ۱۰ هفته. کلاس‌هایی با مدت زمان ۱۲، ۸، ۷ یا حتی به گمانم ۶ هفته هم دیده‌ام.

بعد از اتمام کلاس، مدرک یا کارنامه یا یک چنین چیزهایی دست آدم می‌دهند؟

اگر نمره‌تان بالاتر از ۷۰ از ۱۰۰ شد، یک گواهی تکمیل دوره می‌دهند و اگر بالاتر از ۹۰ شد یک گواهی تکمیل دوره "به طور ویژه". اینکه گواهی‌اش چه ریختی ست و صدر و ذیل‌اش چگونه است، اطلاعی ندارم. گواهی مذکور هم آن‌طور که خودشان می‌گویند صرفا جهت اطلاع است و فاقد اعتبار دیگری است. یعنی نمی‌توانید حین تقاضا برای شغل یا ادامه تحصیل، بروید و بگویید گواهی (یا همان certificate خودشان) از دانشگاه استنفورد یا غیره دارم. البته می‌توانید بگویید ولی علی‌الظاهر اثر خاصی ندارد! به نظر من، این کلاس‌ها به درد چند دسته از آدم‌ها می‌خورد:

۱- آنهایی که صرفا نسبت به یادگیری اشتیاق دارند و هدف اصلی‌شان کسب لذت در زمان حال یا افزایش سرمایه علمی برای روزهای آینده است.

۲- کسانی که در کسب و کارشان نیاز به افزایش دانش در حوزه علمی خاصی را احساس کرده‌اند.

۳- محققینی که برای پیشبرد فرآیند تحقیق‌شان لازم دارند در شاخه علمی خاصی اطلاعاتی کسب کنند.

۴- افرادی که صرفا می‌خواهند یک محیط علمی-اجتماعی جدید را امتحان کنند و ببینند چه خبر است. البته به شرط اینکه این کنجکاوی از سر هوا و هوس نباشد و کلاس را نیمه‌کاره رها نکنند. روان‌شناسان می‌گویند این نیمه‌کاره رها کردن کارها، آثار مخربی بر روان آدم‌ها به جای می‌گذارد و معناگرایان که کل هستی را ذی‌شعور می‌دانند، در همین رابطه معتقدند که کائنات روی چنین آدم‌هایی حساب باز نمی‌کند و تحویل‌شان نمی‌گیرد!

شما چه نظری دارید؟

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (7 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

وهاب مختاری