• چیکانو، لاتینو، ایسپانیک

    Author

    زمانی که درباره تفاوت های نژادی و فرهنگی خرده فرهنگ‌ها صحبت می‌کنیم، مهم است که به جزئیات دقت کنیم. به عنوان مثال، واژه "چیکانو" اولین بار برای مکزیکی تبارهای ساکن امریکا به کار برده شد. یا مثلا برزیلی ها را "لاتینوگ می‌دانند نه "ایسپانیک". در این مقاله درباره تفاوت‌های واژه‌های "چیکانو"، "لاتینو" و "ایسپانیک" بحث خواهیم کرد.

  • یک روش ساده برای اولویت بندی و انجام کارهای روزانه

    Author

    آیا برای شما هم این اتفاق افتاده است که شب، هنگام خواب، با خود بگویید "فردا صبح که از خواب بیدار شدم فلان کار و فلان کار رو انجام می‌دهم". اما فردا شب با ناراحتی به روزی که سپری شده ‌اندیشیده‌اید و افسوس ‌خوریده‌اید که چرا کارهایی رو که در ذهن داشتید و باید انجامشان می‌دادید نتوانسته‌اید تمام و کمال به اتمام برسانید؟ مشکل در کجاست؟ آیا مسئله اصلی، کمبود وقت است؟

  • No file selected.

    ماساژ انگشتان

    Author

    انگشتان بی وقفه در حال حرکت و تلاشند. آن ها از مهمترین ابزارهای ما برای کشف دنیای پیرامون هستند.

آغاز پرواز با هواپیمای موتوری ( بخش دوم)

نویسنده: شایان منصوری, منتشر شده در بخش اطلاعات عمومی,

No file selected.

در مقاله قبل خواندیم که نخستین پرواز تاریخی در 17 دسامبر 1903 تحقق یافت.

اما فکریه اختراع ماشینهای پرنده قدیمی تر از این بود. از اولین  طراحان چنین ماشینهایی می توان نقاش و مهندسین ایتالیایی لئوناردو داوینچی و مهندس معدن و روحانی سوئدی امانوئل سوئدن بورگ را نام برد. گرچه با نگاهی به گذشته روشن می شود که طراحی آنها عملی نبوده است. اما قضاوت در مورد مجموعه گلایدرهای طراحی ساخته شده توسط سرجورج کیلی انگلیسی بین سالهلی 1808 و 1857 صادق نیست. سرجورج تنها در زمینه ریاضیات سرشناس  نبود، بلکه مکانیک زبردستی نیز بود. و با امکانات فراوان برای پرورش علائق شخصی با مشکلات پرواز برخوردی سیستماتیک داشت. او به وجود نیروی برایی که می توان از بال خمیده کسب کرد پی برد و آن را از نیروی مقاوم در برابر جرکت متمایز دانست. سرجورج کیلی در ذهن خود مفهوم روشنی از بالابرهای عقب و ملخ هواپیما برای رانش به جلو داشت. درک عمیق و دریافتش از مسائل بنیادی او را به این واقعیت واقف کرد که هیچ یک از موتورهای زمان او آن قدر سبک نیستند که رانش و پرواز به سمت جلو را عملی کنند از این رو به ساختن گلایدر بسنده کرد. در سال 1853 توانست گلایدر خود را تا مسافت 450 متری به پرواز درآورد. در دهه 1890 در آلمان اتولیلینتان گلایدر سواری را به عنوان یک ورزش مردمی معرفی کرد و بدین ترتیب علاقه مردم را به این وسیله سنگین تر از هوا برانگیخت. خود او قبل از کشته شدنش در تصادفی در سال 1896 توانسته بود بیش از دو هزار پرواز با گلایدر را تجربه کند.

در مقاله بعد به ادامه این بحث پرداخته خواهد شد.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (1 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

شایان منصوری