پارچه های فرنگی یک شاهی نمی ارزد

نویسنده: مرتضی مرادوند, يكشنبه, ۲۹ تیر ۱۳۹۳, منتشر شده در بخش اطلاعات عمومی, تعداد بازدیدها 2422,

پارچه های فرنگی یک شاهی نمی ارزد

امیرکبیر در برخورد با خارجیان با شجاعت و قاطعیت تمام رفتار می کرد. مردم ایران از این قاطعیت و شجاعت آگاه بودند امیر پیوسته از انگلیس و روسیه می خواست از صدور کالاهای بنجل و بی ارزش به ایران خودداری کنند، و الا بدون کوچکترین اغماضی روابط تجاری ایران را با آن کشورها قطع خواهد کرد.

در سال 1266 قمری پنجاه و سه نفر تاجر تبریزی عریضه ای به امیرکبیر نوشتند و در آن تذکر دادند که" پارچه های فرنگی که به ایران وارد می شود یک شاهی نمی ارزد و مایه بدبختی تجار گشته". آنان برای امیر شرح دادند که چون در این مورد به وزیر مختار انگلیس شکایت کرده اند وی با وقاحت گفته است : " شما نخرید آنها صادر نخواهند کرد."

بازرگانان در پایان می نویسند:

" جلوگیری از ورود منسوجات فرنگی کافی نخواهد بود. از آن جناب استدعا داریم به دولتهای فرنگ اعلام فرمایید که هر گاه بعد از این قماش مزخرف و بنجل خود را بیاورند در سر حد ایران ضبط دیوان خواهد شد. و از این تاریخ دو ماه به ایرانیان  و شش ماه به فرنگیان مهلت بدهید. بعلاوه به محمدخان مصلحت گزار نیز دستور فرمایید که به همه جا اعلام کند که اگر از آن اجناس پست بی مصرف بیاورند ضبط خواهد گردید"

در این نامه دو نکته جلب توجه می کند: یکی اصرار بازرگانان علیه ورود پارچه های فرنگی و اینکه باید آنها را دور ریخت و دیگر اینکه برای امیر قدرتی قائل بودند که فقط میتوانست جلوی ورود امتعه خارجی را بگیرد، بلکه همه را یکسره ضبط دولت بکند.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (3 امتیاز)

به اشتراک گذاری

دیدگاه‌ها (0)

دیدگاه خود را با نویسنده این مطلب در میان بگذارید:




انصراف ارسال دیدگاه ...

پزشکی و سلامت