عطار نیشابوری

نویسنده: شایان منصوری, منتشر شده در بخش اطلاعات عمومی,

No file selected.

آغاز زندگی

در سال 540 ه.ق خداوند ابی بکر ابراهیم پسری عطا نمودکه بعدها یکی از بزرگترین عرفا و شعرای به نام قرن ششم و هفتم ایران گردید. نام عزیز " محمد" بر او نهاده شد و "ابوحامد" کنیه اش گردید.

" فرید الدین ابوحامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحاق عطار نیشابوری" در شهر کدکن یا شادیاخ که در آن زمان از توابع شهر نیشابور بود به دنیا آمد. پدر و مادر عطار تا پایان جوانی وی حیات داشتند و آن گونه که پیداست هر دو اهل زهد و تقوی و طریقت دان بودند. پدر عطار شغل عطاری یعنی داروفروشی داشت که بسیار هم در این کار ماهر بود.

بعد ار وفات پدر فرید الدین کار پدر را ادامه می دهد و به شغل عطاری مشغول می شود و همزمان کار طباطت را یاد گرفته و به آن می پردازد. مادر شیخ عطار زنی اهاب معنی بود که بیست و چند سال آخر عمر را به خلوت نشست و در را به روی همه بست و تنها به پرستش خدای یگانه پرداخت.

این مقاله و مقالات بعدی از کتاب "مفاخر ایران زمین" نوشته"علی محمودی"  اقتباس شده است.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (2 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

شایان منصوری