سیاست سوت سگ

نویسنده: وهاب مختاری, شنبه, ۰۵ آذر ۱۳۹۰, منتشر شده در بخش اطلاعات عمومی, تعداد بازدیدها 6433,

سیاست سوت سگ

یکی از راه‌هایی که سگ‌ها از آن طریق با هم ارتباط برقرار می‌کنند، سوت زدن است! سوت سگ فرکانس بالایی دارد که گوش انسان قادر به شنیدن آن محدوده فرکانسی نیست. بعضی از واژه‌ها، لحن‌ها و سبک‌های گفتاری هم فرکانس خاصی دارند که فقط رادار بعضی از گوش‌ها آن را ردیابی می‌کند.

"سوت سگ" یک جور استعاره است و به سیاست‌هایی اطلاق می‌شود که در آنها از زبان رمزی استفاده می‌کنند. این زبان رمزی باعث می‌شود تا پیام سیاسی به مخاطب هدف منتقل شود بدون اینکه عموم مردم محتوای خاص پیام را بفهمند. عین سوت سگ! فقط گوش‌هایی می‌توانند سوت سگ را بشنوند که محدوده‌های بالاتر‌ی از فرکانس‌‌های صوتی را بشنوند. با استفاده از زبان رمزی مشابهی، سیاست‌مداران می‌توانند سیبل توجه فقط گروه خاصی از رای‌دهندگان را هدف بگیرند.

در زبان فارسی عرفی ما، واژه "سگ" بار معنایی منفی دارد. فحش‌های زیادی وجود دارند که در ترکیب با کلمه دو حرفی "سگ" ساخته شده‌اند (و می‌شوند) که عادت داریم با فشار فراوان (!) بر واج "س" و "گ" آنها را ادا کنیم. اما "سیاست سوت سگ" یا بهتر بگویم “Dog-Whistle Politics” به آن معنا منفی و توهین‌آمیز نیست. خلاصه لازم دانستم که همین ابتدا ذهن خواننده فارسی‌زبان را از این پیش‌فرض ذهنی متدوال دور کنم.

بالاخره این سوت سگ چه جور سیاستی است؟ اصطلاح "سیاست سوت سگ" اولین بار در دهه ۱۹۹۰ در استرالیا مطرح شد. در آن زمان بحث مهاجرت مسئله تعیین‌کننده‌ای در انتخابات بود. بسیاری از سیاست‌مداران به استفاده از واژه‌های معنادار برای اشاره به مسئله مهاجرت متهم می‌شدند. آنها برای جمع‌آوری رای بیشتر، با واژه‌هایی سخن می‌گفتند که برای محاظفه‌کارها و سنتی‌ها معنای "حمایت" را به ذهن متبادر می‌کرد، در حالی که همان واژه‌ها طیف مقابل، یعنی لیبرال‌ها، را پس نمی‌زد! در سال ۲۰۰۳، "سوت سگ" در بریتانیا هم استفاده شد و در سال ۲۰۰۵ بالاخره به ایالات متحده رسید.

یکی از شکل‌های متداول این سیاست در ایالات متحده، استفاده از ارجاع‌های مذهبی توسط اعضای احزاب راست مذهبی است. برای امریکایی‌هایی که مذهبی و در نتیجه در حال و هوای انجیل نیستند، این ارجاع‌ها معنای خاصی نمی‌دهد، در حالی که امریکایی‌های مسیحی این ارجاعات را درک می‌کنند و به طور ناخودآگاه تصور می‌کنند که آن سیاست‌مدار از ارزش‌های مذهبی‌شان حمایت می‌کند. سیاست‌مدار برای اینکه بگوید بر مهاجرت‌های غیرقانونی بیش از پیش کنترل صورت خواهد گرفت، برای اینکه از جنگ حمایت کند یا بر قوانین مخالف با سقط جنین صحه بگذارد، از ارجاعات به انجیل به عنوان رمز کمک می‌گیرد. به این ترتیب، از یک طرف فحوای کلام‌اش به محافظه‌کارها، سنتی‌ها و مذهبی‌ها منتقل می‌شود و رای آنها را به دست می‌آورد و از طرف دیگر آرای طیف میانه‌رو یا لیبرال که مخالف جنگ یا محدودیت‌های برشمرده است را هم چندان از دست نمی‌دهد، چرا که بدنه این طیف پیام رمزی سیاست‌مدار را نمی‌گیرد.

سوت سگ می‌تواند بر ادبیات و واژه‌های نژادپرست‌های "در پرده" هم سوار شود. یک سری کلمات می‌توانند پیام برخورد قاطعانه با مهاجران سیاه‌پوست را در خودشان مستتر داشته باشند و تنها برای افرادی که گوش‌شان را تیز کرده‌اند توجه‌برانگیز باشد و آنهایی که بی‌دقت هستند چیزی دستگیرشان نشود. برخی از چرخش‌های زبانی یا ارجاعات تاریخی هم می‌توانند با توجه به تفاوت‌های فرهنگی و سطح سواد، حامل یک سوت سگ برای طیف اجتماعی خاصی از مردم باشند.

خیلی از مردم چه بسا بر اثر سیاست سوت سگ، ندانسته از کاندیدایی حمایت کنند که از قضا دیدگاه‌‌اش پیچیده‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول برمی‌آید. البته افرادی که مایل‌اند آگاهی سیاسی‌شان را ارتقا دهند، ریزه‌کاری‌های این‌چنینی را می‌توانند از تفسیر مفسران و تحلیل تحلیل‌گران سیاسی دریابند.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.6/5 امتیازهای داده شده (13 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

وهاب مختاری

دیدگاه‌ها (0)

دیدگاه خود را با نویسنده این مطلب در میان بگذارید:




انصراف ارسال دیدگاه ...

پزشکی و سلامت