• No file selected.

    ژورنالیسم زرد

    Author

    ژورنالیسم زرد به سبکی از روزنامه‌نگاری اطلاق می‌شود که حقیقتی را به شکلی اغراق‌آمیز جلوه دهد یا اینکه مطلبی را در ظاهر بدون سوگیری ولی در اصل به همراه پیش‌داوری‌های پنهان‌شده در بینابین خطوط متن نگارش کند. به این ترتیب که یک ماجرای واقعی را می‌گیرد ولی به طور احساس‌برانگیز و تحریف‌شده‌ای گزارش می‌کند. هدف از ژورنالیسم زرد برانگیختن حس ترس، نفرت، ابهام یا ترحم و دلسوزی و هم‌دلی در مخاطبان است.

  • No file selected.

    حکومت به شما دادن، چراغ دم باد نهادن است.

    Author

    پس از آنکه میرزا تقی خان به صدارت رسید دوستان و آشنایان سابق وی به امید رسیدن به پست و مقام به نزد وی رفتند اما از آنجا که ملاک و ضابطه امیرکبیر کاردانی و لیاقت اشخاص بود به افراد بی کفایت و متملق و چابلوس کاری رجوع نکرد.

  • No file selected.

    ستاره تیم ملی

    Author

    تختی دو مدال دیگر در بازی های المپیک هلسینکی در سال 1331 و فیستیوال ورشو در سال 1333 به کارنامه خود افزود.

دست ها

نویسنده: مریم اکرمی, منتشر شده در بخش اطلاعات عمومی,

No file selected.

یکی از حالت های بسیار اشتباه این است که دست ها را پشت کمر نگه می داریم. امتحان کن و به تنفس خود توجه کن آنوقت احساس خواهی کرد که نفست یعنی مایه ی حیات تو نمی تواند جریان یابد.

در این هنگام موقعی که دست ها را پشت کمر می گذاری سینه منقبض می شود در صورتی که باید هنگام تنفس باز شده و سپس فرو نشیند. پشت کمر بودن دست ها به اجبار به این می انجامد که بالا تنه و سر به جلو تمایل پیدا می کند یا آن که بالا تنه به جلو کشیده می شود و سر به عقب که باعث به وجود آمدن چند اشتباه دیگر می گردد. جنبه ی روحی این حالت چنین است که اگر حادثه ای رخ بدهد اول باید دست های خود را جلو ببری آنگاه از خود دفاع کنی پس تو دیر عکس العمل نشان خواهی داد.

بهترین و آزادترین حالت نگه داشتن دست این است که بازوها به طور آزادانه به طرف پایین آویزان باشد، ساعد دست تقریبا افقی قرار گیرد و کف دست در ناحیه ی شکم به هم نزدیکی شود. در این حالت دستگاه تنفس یعنی مهم ترین ارگان می تواند راحت به کار خود بپردازد.

در این صورت می توانیم از دست هایمان برای اشاره در هنگام صحبت استفاده نماییم. این کاری است که خود به آن عادت داریم. حالت ما نباید خشک باشد بلکه باید بتوانیم بدن خود را شل بگیریم. فقط هنگام راه رفتن است که اجازه می دهیم بازوهایمان کاملا آویزان باشند.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (1 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

مریم اکرمی