انرژی هسته ای

نویسنده: شایان منصوری, منتشر شده در بخش اطلاعات عمومی,

No file selected.

منظور از انرژی هسته ای نوعی از انرژی است که از طریق ایجاد شکاف هسته ای در برخی از مواد معدنی با استفاده از یک تکنولوژی بسیار پیشرفته به دست می آید و سپس به انرژی الکتریکی تبدیل می شود. تکنولوژی هسته ای از زمان جنگ جهانی دوم و اختراع بمب هسته ای رشد کرد.

نخستین بمب های اتمی به وسیله آمریکا در ماه اوت 1945 بر شهرهای هیروشیما و ناکازاکی ژاپن فرود آمد و سبب کشتار بیش از 100 هزار نفر از مردم بی گناه این شهرها و ویرانی تقریبا کامل آنها شد. از این گذشته تشعشات  ناشی از این انفجار موجب پیدایش بیماریهای گوناگونی در ژاپن گشت که آثار آنها تا دهها سال بعد از انفجار باقی ماند.

قدرت فراوان این انفجارها سبس پیدایش فکر استفاده از انرژی اتمی در مصارف غیر نظامی گردید. پس از جنگ چنین شد و انرژی هسته ای پا به عرضه وجود گذاشت. البته این نوع انرژی به دلیل نیاز به تکنولوژی بسیار پیشرفته آن، اغلب از سوی همان کشورهایی به کار گرفته شد که بمبهای اتمی را ساخته بودند. پیشرفت انرژی هسته ای نیز تقریبا همگام با تکامل تکنولوژی سلاحهای هسته ای انجام گرفت. اختراع بمبهای بعدی یعنی بمب هیدروژنی در سال 1950 و بمب همجوشی هسته ای در سال 1945 تکنولوژی هسته ای را تواناتر کرد.

از این زمان تا نزدیک 20 سال رقابتی سخت میان دو ابر قدرت آمریکا و شوروی درگرفت و سلاحهای اتمی را به صورت خطرناکی در بسیاری از کشورهای پیشرفته  و حتی کشورهای در حال توسعه گسترش داد. اما بزودی اکثر کشورهای جهان به پیمان منع گسترش سلاحهای اتمی پیوستند و با تضعیف و در نهایت فروپاشی شوروی این گسترش تا اندازه ای متوقف شد. بویژه که افکار عمومی جهانی تقریبا به صورت متفق با این سلاحها مخاف بود و بر علیه دولتهایی که در پی گسترش آنها بودند مبارزه بی وقفه ای جریان داشت.

در مقاله بعدی به ادامه این بحث پرداخته می شود.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (2 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

شایان منصوری