• RSVP

    Author وهاب مختاری

    شاید پیش آمده که در یک نامه به زبان انگلیسی با عبارت RSVP مواجه شده باشید. آیا می‌دانید این عبارت چه معنایی دارد؟

  • خانه خود را به شما بخشیدم!

    Author مریم اکرمی

    امیرکبیر از مردم مفتخور و بیسواد و پرادعا نفرت داشت اما به عالمان و دانشمندان عمیقا احترام می‌گذاشت و کوشش می‌کرد آسایش روحی برای آنان فراهم گردد تا آنان بتوانند بدون اندیشیدن به مسائل دیگر زندگانی، به تحقیقات علمی خود ادامه دهند.

  • سر خود را افراشته نگاه دارید

    Author مریم اکرمی

    از آنجایی که سر ناحیه‌ای است که اغلب آن را لمس نمی‌کنیم ممکن است بدون این که خود متوجه شویم دچار سفتی و خشکی عضلات باشد. پوست سری که سفت و کشیده شده است باعث کاهش جریان خون در ریشه‌های مو می‌شود و آن را از دریافت مواد مغزی محروم می‌سازد و سست و شکننده شان می‌کند.

  • گرگ و میش

    Author مریم اکرمی

    در ایام صدارت میرزا تقی خان امیرکبیر روزی احتشام الدوله (خانلر میرزا) عمومی ناصر‌الدین شاه که والی بروجرد بود به تهران آمد و به حضور میرزا تقی خان رسید. امیر از احتشام الدوله پرسید: خانلر میرزا وضع بروجرد چطور است؟

فرمان تاریخی امیرکبیر" هیچکس نباید شکنجه شود"

نویسنده: شایان منصوری, يكشنبه, ۲۸ بهمن -۲, منتشر شده در بخش اطلاعات عمومی, تعداد بازدیدها 4024,

فرمان تاریخی امیرکبیر

شکنجه  تا آنجا که تاریخ نشان می‌دهد جزء جدانشدنی حکومتهای استبدادی است. ماموران حاکم مستبد معمولا فردی را که به عنوان مجرم بازداشت می‌کنند مورد شکنجه قرار می‌دهند تا از او اقرار بگیرند.

اعمال آزار و شکنجه‌های روحی و بدنی  نفرت انگیزترین اعمال حاکمان مستبد است و اغلب اوقات موجب می‌شود که اشخاص بیگناه که به اشتباه دستگیر شده‌اند برای رهایی از درد و عذاب شکنجه به گناهانی اعتراف کنند که هرگز آن را در زندگی انجام نداده‌اند. حاکمان زورگو و قدرت پرست شکنجه را وسیله‌ای برای ادامه حکومت ظالمانه خویش می‌دانند اما حاکمان عدالتخواه مانند امیرکبیر از شکنجه کردن انسانها نفرت دارند. در منشور دولت  که در ربیع الثانی 1266 به نام هر یک از حکام صادر گشت شکنجه کردن متهمان و همچنین جزای بی تناسب گناهکاران بسختی ممنوع شد و امر گردید هیچکس را به "هیچ  بهانه‌ای" به شکنجه نگیرند و مقرر شد "پس از آنکه تقصیر متهمان ثابت و محقق" گردید به کیفری که در خور جرم باشد محکوم شوند. این فرمان تاریخی چنین بود:

" قدغن می‌فرماییم که به هیچ بهانه متهمین را به شکنجه نگذارند. پس از آنکه تقصیر متهمین ثابت و محقق گردید به اندازه تقصیرشان گرفتار همان سزای شرعی و عرفی گردند. حکام ولایات مزبور به هیچوجه کسی را به شکنجه اذیت نرسانند و مراقب باشند که اگر احدی مرتکب چنین عملی گردد مورد مواخذه و سیاست خواهد شد".

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

4.2/5 امتیازهای داده شده (6 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

شایان منصوری

دیدگاه‌ها (0)

دیدگاه خود را با نویسنده این مطلب در میان بگذارید:




انصراف ارسال دیدگاه ...

پزشکی و سلامت

اطلاعات عمومی