• No file selected.

    کم کردن عاقلانه وزن

    Author

    برای اینکه وزن خود را کم نمایید شما باید از غذاهای دارای فیبر زیاد و کم چربی در رژیم غذایی تان استفاده نمایید. وقتی که وزن شما کاهش پیدا کرد و BMI  شما به زیر 30 رسید شما باید از یک رژیم متعادل که کالری آن زیاد نباشد استفاده کنید.

  • آرتروز( استئو آرتریت)

    Author

    قطعا برای افراد جوانی که این مطلب را می‌خوانند واژه آرتروز واژه نا شناخته‌ای نیست اما برای اینکه در آینده این درد ناتوان کننده را مثل بسیاری از سالمندان تجربه نکنیم، دانستن چند نکته از این بیماری شاید موجب پیشگیری از آن شود.

  • No file selected.

    حرکات دهان و فک

    Author

    عضلات فک ما به شکلی طراحی شده اند که به طور غیر اردادی موجب بسته شدن دهان می‌گردند. برخی متخصصان تخمین زده اند نیرویی که موجب بسته ماندن دهان می‌گردد حدود 242 کیلوگرم است.

  • No file selected.

    مرکز بدن، شکم

    Author

    با وجود این که شکم ارتباط  بسیار نزدیکی با اصلی ترین نیازهای ما دارد، بی حفاظ ترین و آسیب پذیرترین عضو بدن است.

نخستین ویتامین

نویسنده: صنم سرایی, منتشر شده در بخش پزشکی و سلامت,

No file selected.

 

در مقاله قبلی در مورد بیماری اسکوربوت و بریبری و راهکارهایی که پزشکان  برای درمان آن پیدا کرده بودند آشنا شدیم، در این مقاله می‌خواهیم بدانیم نخستین ویتامین چه بوده و در کدام کشور و چگونه کشف شده است؟

در دهه 1890 میلادی پژوهش برای یافتن میکروب بریبری به مجمع الجزایر گسترده جنوب آسیا، یعنی اندونزی امروزی، رسید. در آن روزگاران، این جزایر را که هلندیها اداره می‌کردند هند شرقی هلند می‌نامیدند. جزیره اصلی این مجمع الجزایر جاوه است.

واقعیت این بود که مردم بسیاری از سرزمینهای شرق و جنوب آسیا اغلب از بیماری بریبری رنج می بردند. پزشکی هلندی، به نام کریستیان آیکمان، برای یافتن میکروب بریبری به جاوه رفت.

پژوهش شکست خورد. آیکمان در مبتلایان به بریبری و در کسانی که مبتلا به بریبری نبودند میکروب این بیماری را پیدا نکرد.

پس از آن، درسال 1896 میلادی گروهی از جوجه‌های مرغ و خروس که در بیمارستان نگهداری می‌شدند، بیمار شدند. آنها از نوعی بیماری عصبی به نام پولی نوریت رنج می‌بردند، دچار نوعی ضعف می‌شدند که مانند ضعف ناشی از بریبری بود. در واقع بریبری نوعی پولی نوریت انسانی بود.

آیکمان از پیشرفتی که در پژوهشهایش به دست آورده بود خشنود شد. احساس کرد که اگر میکروبی را پیدا کند که سبب پولی نوریت در جوجه ها می‌شود، همان میکروبی خواهد بود که سبب بریبری در انسان می‌شود.

آیکمان به پژوهش درباره میکروبی پرداخت که جوجه‌ها را بیمار می‌کرد. میکروبهایی را که در جوجه‌های بیمار پیدا کرده بود به جوجه‌های سالم تزریق کرد تا ببیند که آیا می‌تواند آنها را به پولی نوریت مبتلا کند. آیکمان در این تجربه شکست خورد، اما به کوشش خود ادامه داد.

پس از آن، ناگهان همه جوجه‌ها بهبود یافتند. دیگر جوجه بیماری پیدا نمی‌شد که آیکمان بتواند آزمایش خود را دنبال کند.نخستین ویتامین

آیکمان پس از تحقیق دریافت که درست پیش از آنکه جوجه‌ها بیمار شوند، کسی از آنها نگهداری می‌کرد به جوجه‌ها ته مانده غذای بیماران بیمارستان را خورانده بود. در این غذا برنج پوست کنده پخته هم بود.

وقتی که دانه‌های برنج می رسند، پوشیده از پوسته‌های گندمی رنگ هستند. برنج پوسته‌دار را شلتوک می‌نامند. در پوسته برنج روغنهایی وجود دارد که فساد پذیر است. اگر شلتوک را در جایی انبار کنند، برنجها به سرعت فاسد می‌شوند. اما اگر پوسته آنها گرفته شود، برنج در معرض هوا قرار می‌گیرد و مدت زیادی سالم می‌ماند. بنابراین، در کشورهایی که غذای اصلی آن برنج است، برای ذخیره کردن برنج، پوسته آن را می‌گیرند. مردم آسیا معمولا برنج پوست کنده می‌خوردند و برنج پوست نکنده، یعنی شلتوک را دوست ندارند.

برنجی که به جوجه‌ها داده بودند برنج پوست کنده بود. جوجه‌ها، پس از مدتی از این برنج خوردند، مبتلا به بیماری پولی نوریت شدند. مسئول تدارک غذای بیمارستان پس از مدتی عوض شد. جانشین او فکر می‌کرد که غذای با ارزش انسانها را نباید به جوجه‌ها خوارند وآن را به هدر داد. او به جوجه ها شلتوک نامرغوبی داد که از آن برای بیماران غذا تهیه نمی‌شد. با شگفتی بسیار مشاهده شد که جوجه‌ها بهبود یافتند.

آیکمان با مشاهده بهبود یافتن جوجه‌ها تصمیم گرفت که دست به آزمایشی بزند. نخست چند جوجه سالم را انتخاب کرد و به آنها برنج پوست کنده داد. پس از مدتی جوجه‌ها مبتلا به پولی نوریت شدند. سپس به آنها شلتوک داد. جوجه‌ها به سرعت بهبود یافتند. آیکمان بارها و بارها این آزمایش را تکرار کرد. هر وقت که می‌خواست می‌توانست جوجه ها را بیمار کند و هر وقت که می‌خواست می توانست آنها را بهبود بخشد.

 ویتامینتاکاکی ولیند، هر یک جداگانه، ثابت کرده بودند که بیماری را می‌توان به کمک تغذیه مخصوص درمان کرد. اما آیکمان نخستین  کسی بود که توانست به کمک تغذیه مخصوص بیماری به وجود آورد.

در آن زمان، همه بیماریهایی که پزشکان شناخته بودند عاملی داشت. مردم بر اثر میکروب یا زهری که وارد بدنشان می‌شد بیمار می‌شدند. آیکمان میکروب بریبری را پیدا نکرد. از این رو، نتیجه گرفت که عامل این نوع بیماری زهر است. او اظهار کرد که دانه های برنج پوست کنده زهری داد که سبب بیماری انسان و جوجه‌ها می‌شود و پوسته برنج پادزهری دارد که سبب بهبود انسان و جوجه ها می‌شود.

گریت گرینس طبیعتدان هلندی که با آیکمان همکاری می‌کرد، با این عقیده مخالف بود. گرینس احساس می‌کرد که برای این مسئله باید پاسخی دیگر وجود داشته باشد. در سال 1901 میلادی اظهار کرد که در برنج پوست کنده ماده ای که بدن به آن نیاز دارد یافت نمی‌شود. اما این ماده در پوسته برنج وجود دارد. اگر کسی فقط برنج پوست کنده بخورد، بیمار می‌شود زیرا برنج پوست کنده فاقد بعضی از موادی است که بدن به آن نیاز دارد.

به این ترتیب نخستین بار بود که چنین به نظر آمد که موجود زنده به سبب کمبود برخی از مواد مهم ممکن است بیمار شود. بریبری را می‌توان بیماری کمبود مواد دانست.نخستین ویتامین

در سال 1906 میلادی فردریک گاولند هاپکینز، شیمیدان انگلیسی، پژوهشهایی درباره بیماریهای کمبود مواد انجام داد. هاپکینز در یکی از سخنرانیهای علمی خود اظهار کرد که درغذاها ممکن است مواد بسیاری به مقدار کم وجود داشته باشد. بدن انسان توانایی ساختن این مواد را ندارد، اما لازم است که این مقدار ناچیز را از راه غذا تامین کند. اگر این مواد به بدن نرسد،‌ انسان بیمار می شود.

کمبود هر ماده سبب نوعی بیماری می‌شود. هاپکینز نظر داد که بریبری و اسکوربوت از بیماریهای کمبود مواد به شمار می‌روند. راشیتیسم را نیز از بیماریهای کمبود مواد دانست. راشیتیسم نوعی بیماری است که بر اثر آن استخوانهای کودکان  نرم می‌شوند، پیچ می‌خورند و شکل آنها تغییر می‌کند. ریشه این کلمه از یک واژه قدیمی انگلیسی به معنی پیچ خورده گرفته شده است. این بیماری را در کشورهای انگلیسی زبان ریکیتس می‌نامند.

این مقاله از کتاب ویتامینها نوشته آیزاک آسیموف و ترجمه شهناز خانلو اقتباس شده است.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

4.0/5 امتیازهای داده شده (5 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

صنم سرایی