• No file selected.

    بیماری و غذا

    Author

    در مقاله اول در مورد راهکارهایی که پزشکان و کاشفان گذشته در مورد علت بیماری اسکوربوت ارائه داده بودند صحبت شد، اکنون در این مقاله به راهکارهایی که نیروی دریایی ژاپن در خصوص این بیماری ارائه داده بودند، اشاره می‌شود.

  • No file selected.

    زونا چیست؟

    Author

    در مطلب آبله مرغان راجع به بیماری و نحوه بروز آن توضیح داده شد اما آیا می‌دانستید که ویروس مسبب بیماری، می‌تواند منجر به بیماری زونا شود. اگر علاقه مندید تا بیشتر در مورد این بیماری بدانید، این مطلب را بخوانید.

  • No file selected.

    آلرژی‌های غذایی

    Author

    آلرژی‌های غذایی و عدم تحمل به بعضی از غذاها دارای علایم مشابهی هستند اما مکانیزمهای مختلفی باعث بروز آنها می‌شود. آلرژی‌های غذایی بر اثر واکنش غیر طبیعی سیستم ایمنی بدن به غذاها و نیز عمل اسیدها و آنزیمهای معده و اثنی عشر از اکثر این پاسخهای آلرژیک جلوگیری می‌کند.

استفاده از فن بیهوشی

نویسنده: مرتضی مرادوند, منتشر شده در بخش پزشکی و سلامت,

No file selected.

با این که عملهای جراحی از دوران باستان انجام شده است اما همیشه دو محدویت عمده سد راه مهارت جراحان بوده است. نخستین محدودیت مربوط به میزان و طول مدت دردی بود که بیمار می توانست تحمل کند. دومین مسئله میزای بالای مرگ و میر ناشی از عفونتهای پس از عملهای جراحی بود. نخستین مانع با معرفی ماده بیهوشی "اتر" در دهه 1840 برطرف شد و بر دومین مشکل نیز با ساختن سولفونامیدها و بعدها پنیسیلین و سایر آنتی بیوتیکها در اواسط دهه 1930 غلبه شد.

به طور کلی در زمینه بیهوشی همه اتفاق نظر دارند که معرفی بیهوشی داخل وریدی، بزرگترین واقعه از زمان اجرای بیهوشی استنشاقی (نزدیک به یک قرن پیش از آن) بوده است. بیهوشی داخل وردیدی گذشته از تاثیرگذاری فوری در هشیاری بیمار، در مورد جراحیهای سر و گردن نیز فواید بارزی دارد.این فن مانند بسیاری فنون دیگر، یک شبه به کمال نرسید، بلکه نتیجه و برآیند آزمایشهایی بود که سالها به درازا کشید. زمانی که باربیتال (ورونال) در سال 1902 معرفی شد امکان مصرف داخل وریدی آن مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت. اما از آن تاریخ سب سال طول کشید تا " هلموت ویزه" در آلمان داروی رضایت بخشی اویپان را بیاید و دو سال بعد داروی پنتوتال عرضه شد. تا پایان دهه 1930 میلیونها بیمار تحت عملهای موفقیت آمیز جراحی با داروی بیهوشی اویپان قرار گرفتند. بی خطر بودن این دارو ثابت شد اما فقط برای عملهای کوتاه مدت مناسب بود. بعدها این دارو برای انجام بیهوشیهای بلند مدت در عملهای جراحی بزرگ نیز استفاده روز افزونی به عمل آمد. در مقاله بعدی به ادامه این مبحث خواهیم پرداخت.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (3 امتیاز)

به اشتراک گذاری

اطلاعات عمومی