• رماتیسم مفصلی ( آرتریت روماتوئید )

    Author رامیز کامرانی

    شاید در خیلی از اطرافیانتان دیده یا شنیده باشید که دچار رماتیسم می‌باشند اما این را باید درنظر داشته باشید که هر درد در مفاصل را نمی‌توان بیماری رماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید نامید. با خواندن این مطلب با این بیماری آشنا می‌شوید.

  • قلب چگونه کار می‌کند؟

    Author صنم سرایی

    قلب یک تلمبه عضلانی است که در سینه قرار دارد و بطور مداوم در حال کار کردن و تلمبه زدن است. قلب بطور شبانه روزی خون را به سرتاسر بدن تلمبه می‌کند. در حدود 100/000  بار در روز قلب ضربان می‌کند. برای اینکه قلب بتواند این کار سنگین را انجام دهد نیاز دارد که توسط شریانهای کرونری به عضله خودش هم خونرسانی مناسبی صورت پذیرد.

  • آکنه (قسمت دوم)

    Author رامیز کامرانی

    در قسمت اول راجع به بروز آکنه و دلایل آن توضیحاتی داده شد. در تشریح علل اصلی بروز آکنه، افزایش فعالیت غدد سباسه از عوامل موثر به شمار می‌آید. غدد سباسه در سرتاسر بدن غیر از کف دست و پا وجود دارند.

استفاده از فن بیهوشی (قسمت دوم)

نویسنده: مرتضی مرادوند, يكشنبه, ۱۲ آبان ۱۳۹۲, منتشر شده در بخش پزشکی و سلامت, تعداد بازدیدها 5590,

استفاده از فن بیهوشی (قسمت دوم)

طی قرن جاری نقش متخصص بیهوشی به گونه ای بارز تغییر کرد.

متخصص بیهوشی در آغاز قرن فقط کمی بیش از یک تکنسین بود که کلروفوم با اتر قطره قطره روی یک دستمال جذب کننده دارو که در مقابل صورت بیمار گرفته بود می ریخت. اما اینک در اواخر قرن بیستم متخصص بیهوشی عضو بسیار موثری از یک تیم جراحی است که ضربان قلب و فشار خون بیمار را تحت نظر و کنترل دارد و نیاز او را به اکسیژن یا دی اکسید کربن در صورت لزوم تشخیص می دهد و اقدام مناسب را به عمل می آورد. پیشرفت تکنیکهای بیهوشی به نوبه خود موجب پیشرفت تکنیکهای جراحی شد به گونه ای که در سال 1936 نخستین تلاش در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون امریکا برای جراحی قلب باز صورت گرفت. حین عمل کار قلب به طور موقت به دستگاهی که هم نقش پمپ خون را داشت و هم نقش اکسیژن رسانی را، سپرده شد. این دستگاه نمونه اولیه ماشین قلب- ریه بود که در سال 1953 ساخته شد و انقلابی بزرگ در عمل جراحی قلب به وجود آورد.

یک تکنیک جدید و مهم دیگر بیهوشی به جراحی ستون فقرات مربوط  می شود. در سال 1899 برای این منظور از کوکائین استفاده می شد که مضر و خطرناک بودت آن ثابت شد. سنتز پروکائین در سال 1904 انجام این عمل را بی خطر و متقابلا مردم پسند کرد. در آن زمان خطر عمده به جای آن که مربوط به دارو باشد به سوزن تزریق مربوط می شد که در معرض شکستن قرار می گرفت. در هر حال تا اواسط قرن سوزنی که واقعا قابل اطمینان باشد اختراع نشد. اما تا آن زمان داروی کورار و سایر داروهای بیهوشی تزریقی داخل سیاهرگی عرضه شده بود.

در سال 1934 داروی سیکوپروپان یک داروی بیهوشی استنشاقی و هالوتان داروی مهم دیگری از این ردیف کمی پس از پایان جنگ جهانی عرضه شدند.

به طور کلی بیهوشی احتمالا مهمترین پیشرفت حاصله در امر جراحی به شمار می رود که عملهای جراحی بسیار پیچیده و طولانی نظیر جراحی قلب باز و پیوند اعضا را که در آن اعضای تیم جراحی ممکن است سالها مشغول کار باشند امان پذیر کرده است.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

4.5/5 امتیازهای داده شده (4 امتیاز)

به اشتراک گذاری

دیدگاه‌ها (0)

دیدگاه خود را با نویسنده این مطلب در میان بگذارید:




انصراف ارسال دیدگاه ...

پزشکی و سلامت