• No file selected.

    فیبرها

    Author

    به فیبرها اصطلاحا " پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای" یا NSP  می‌گویند. فیبرها جزء اصلی دیواره اصلی سلولی گیاهان را تشکیل می‌دهند و به آنزیمهای گوارشی که باعث هضم غذا می‌شوند مقاوم هستند.

  • No file selected.

    چرا شما به پروتئین‌ها نیاز دارید؟

    Author

    پروتئین‌ها دارای استفاده‌های زیادی در بدن شما هستند. آنها قسمت مهمی از ساختمان بافتهایی مثل پوست و کلاژن هستند که در بافت همبندی مانند تاندون‌ها و لیگامان ها دیده می‌شوند. خون برای ساختن گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و بسیاری از اجزاء موجود در پلاسما به پروتئین ها نیاز دارد. سیستم ایمنی بدن شما نیز به پروتئین‌ها متکی می‌باشد و از پروتئین‌ها برای ساختن آنتی بادی‌ها و گلبول های سفیدی که با بیماریها می جنگند استفاده می‌کند.

  • No file selected.

    آلرژی‌های غذایی

    Author

    آلرژی‌های غذایی و عدم تحمل به بعضی از غذاها دارای علایم مشابهی هستند اما مکانیزمهای مختلفی باعث بروز آنها می‌شود. آلرژی‌های غذایی بر اثر واکنش غیر طبیعی سیستم ایمنی بدن به غذاها و نیز عمل اسیدها و آنزیمهای معده و اثنی عشر از اکثر این پاسخهای آلرژیک جلوگیری می‌کند.

  • آکنه (قسمت اول)

    Author

    آکنه و ولگاریس یا اصطلاحا جوش جوانی بیماری است که با توجه به شیوع بالایش خیلی‌ها آن را روند طبیعی و فیزیولوژیک بدن در سیر بلوغ می‌دانند. اما در واقع این بیماری به نوعی  جزو شایعترین بیماریهای دوران جوانیست و شایعترین بیماری واحد سباسه بدن است.

چند نکته در مورد خال ها

نویسنده: رامیز کامرانی, منتشر شده در بخش پزشکی و سلامت,

چند نکته در مورد خال ها

خال در واقع یک تومور خوش خیم ملانوسیتی است اما این بدین معنی نیست که هیچوقت بدخیم نمی‌شوند و نباید پیگیری شوند.

خالهای ملانوسیتی انواع مادرزادی و اکتسابی دارند. خال ملانوسیتی در واقع یک تجمع از سلولهای تولید کننده ملانین در بین لایه های پوست می‌باشد. انواع اکتسابی این خالها بر اساس محل قرارگیریشان در پوست به 3 نوع جانکشنال، مرکب و داخل درمی تقسیم می‌شوند. این خالها احتمال دارد بعد از بلوغ یا حاملگی ایجاد شوند.

در دوران کودکی بیشتر خالها از نوع جانکشنال هستند یعنی در واقع در محل اتصال اپیدرم و درم هستند. این نوع در طی سالهای بعدی تبدیل به خال مرکب می‌شوند. خال جانکشنال معمولا دارای رنگ قهوه‌ای روشن تا حتی سیاه هستند و بیشتر در کف دست و پا و ناحیه کمر و لگن دیده می‌شوند. خالهای مرکب بیشتر در تنه دیده می‌شوند وممکن است در زمان بلوغ موهای زبر و تیره‌ای هم داشته باشند. اما خالهای داخل درمی معمولا به صورت برجستگیهای کروی و نرمی که رنگ روشن‌تر دارند و به تدریج ممکن است گوشتی شوند دیده می‌شوند.

بیشتر خالهای ملانوسیتی اکتسابی خوش خیم هستند و نیاز به پیگیری ندارند اما بایستی بعضی نکات را در مورد تمامی خالها مد نظر داشت. اگر خالی در طی دوران بزرگسالی رشد کند و تغییر اندازه دهد حتما باید برداشته شود. برخی نماها در خالها هم بایستی به عنوان احتمال بدخیمی در نظر گرفته شود مانند عدم قرینگی و نا منظمی حاشیه ضایعه، یکنواخت نبودن رنگ و چند رنگی بودن خال و اندازه بزرگ (معمولا بالای 7-8 میلیمتر). در این شرایط باید خال برداشته شود و از لحاظ بافت شناسی مورد ارزیابی قرار گیرد. در شرایطی که خال ایجاد مشکلات زیبایی بکند و خود بیمار خواستار برداشتن باشد هم این کار انجام می‌شود. انواع دیگری از خالها هم مانند انواع مادرزادی و انواع بدخیم مانند ملانوم وجود دارند که در آینده به آنها می‌پردازیم.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

5.0/5 امتیازهای داده شده (7 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

رامیز کامرانی

پزشکی و سلامت