• No file selected.

    ترفندهای رایج در مذاکرات (بخش چهارم)

    Author

    "هندونه زیر بغل کسی گذاشتن"، اصطلاح رایجی است که بارها شنیده‌ایم و احتمالا به دفعات این کار را در مورد دیگران انجام داده‌ایم و یا دیگران آن را در مورد ما انجام داده‌اند. اما همین عمل ساده یکی از ترفندهای جالب در مذاکرات است که اگر یک مذاکره کننده موفق به صورت زیرکانه از آن استفاده کند می‌تواند در هدایت جریان مذاکره به نقطه دلخواه، بسیار اثر گذار باشد.

  • سه‌گانه‌ی محصول، کار و سرمایه

    Author

    دنیای اقتصاد برابر است با دنیای عرضه و تقاضا. دنیای اقتصاد دنیای بده بستان است. فضایی که در آن مبادله صورت می‌‌گیرد را در اصطلاح اقتصاد آزاد، بازار می‌نامند. منظور از بازار، فضایی است که افراد در آن از آزادی مالکیت برخوردارند و می‌توانند مطابق با سلیقه، نیاز، و امکانات خود و بازار، دست به مبادله بزنند. دلیلی ندارد که بازار را به عنوان یک مکان فیزیکی در نظر بگیریم. امروزه با گسترش اینترنت و خرید و فروش‌های اینترنتی، مفهوم بازار هم گسترش پیدا کرده و فرامکانی شده است. برای مبادله، از یک عامل مشترک به نام پول استفاده می‌شود. بنابراین پول عاملی است که طرفین مبادله را به هم وصل می‌کند. پول می‌تواند فیزیکی یا الکترونیکی باشد. می‌تواند نقدی باشد یا اعتباری. کارت‌های اعتباری و چک‌‌ها و سفته‌ها صورت‌های اعتباری پول هستند. پول اعتباری پولی است که در آینده قرار است صورت واقعی به خود بگیرد.

  • No file selected.

    سه‌راهی معماگونه مالیه بین‌الملل (بخش ۳)

    Author

    در بخش اول مقاله ، مسئله غامض مالیه بین‌الملل را با توجه به ناگزیری در از دست رفتن یکی از سه هدف آزادی جریان سرمایه، تثبیت وضعیت اقتصادی، و جلوگیری از نوسانات نرخ مبادله ارز را مطرح کردیم. سپس در بخش دوم،سیاست‌های کشورهای امریکا، چین و منطقه یورو را در قبال مالیه بین‌الملل شرح دادیم. همچنین متذکر شدیم که خیل عظیمی از اقتصاددان‌ها و سیاست‌مداران امریکایی نسبت به سیاست چین مبنی بر کنترل نرخ ارز و سیاست بخش اعظم اروپا مبنی بر رها کردن سیاست پولی ملی مواضع تندی اتخاذ کرده‌اند. در ادامه نظر متفاوت گرگوری منکیو ، اقتصاددان شهیر امریکایی، درباره سیاست‌های دیگر کشورها را توضیح می‌دهیم.

کنفرانس برتون وودز

نویسنده: وهاب مختاری, منتشر شده در بخش کسب و کار,

No file selected.

کنفرانس "برتون وودز" همایشی بود که در شهر برتون وودز Bretton Woods واقع در ایالت نیوهمپشر New Hampshire واقع در شمال شرقی کشور ایالات متحده در سال ۱۹۴۴ برگزار شد. این رویداد به منظور سامان‌دهی به اوضاع مالی و پولی بعد از جنگ جهانی دوم با حضور متفقین شکل گرفت.

کنفرانس برتون وودز در هتل ماونت واشینگتن برگزار شد و به مدت سه هفته از ۱ تا ۲۲ ژوییه به طول انجامید. در انتها، موافقت‌نامه‌هایی توسط ۴۴ کشور حاضر امضا شد. کنفرانس برتون وودز بسیاری از ابزارهای تجارت بین‌الملل نوین را بنا نهاد، از جمله صندوق بین‌المللی پول (IMF) ، توافق‌نامه عمومی تعرفه و تجارت (GATT) که بعدا به سازمان تجارت جهانی (WTO) تبدیل شد و بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (IBRD). تاسیس این نهادهای بین‌المللی در سال‌های بعد منجر به شکل‌گیری بانک جهانی شد.

کنفرانس برتون وودز

 

یکی از دستاوردهای اصلی کنفرانس برتون وودز برقراری ارزش ثابت برای طلا و به‌کارگیری مقررات سفت و سخت در مورد پول کشورها بود. به دنبال رکود بزرگ اقتصادی دهه ۱۹۳۰ (معروف به رکود بزرگ The Great Depression) و جنگ و جهانی دوم، ملت‌ها به این باور مشترک رسیده بودند که کاهش بی حد و حصر ارزش پول ملی به منظور افزایش قدرت رقابتی در امر صادرات و بازارهای جهانی می‌تواند منجر به وضعیت خطرناک فراگیری در اقتصاد بین‌الملل شود. با اعمال محدودیت بر ارزش پول، کنفرانس برتون وودز تضمین می‌کرد که کشورها نتوانند ارزش پول ملی خود را بی حساب و کتاب کاهش دهند. این نظام تا دهه ۱۹۷۰ پا بر جا ماند تا اینکه ایالات متحده بر اثر مواجهه با معضل عرضه بیش از اندازه دلار از ادامه این نظام پولی سر باز زد.

کنفرانس برتون وودز

اساسا از کنفرانس برتون وودز به عنوان پایانی بر اقتصاد ناسیونالیستی یاد می‌شود. رکود بزرگ بر همگان روشن ساخت که اقتصاد جهانی به طرز پیچیده‌ای در هم تنیده است و آنچه یک کشور را تحت تاثیر قرار دهد می‌تواند به سرعت کل جهان را متاثر سازد. در نتیجه، کشورهای حاضر در کنفرانس برتون وودز به منظور دفع هر گونه خطر احتمالی فاجعه اقتصادی جهانی، بر اعمال مقررات سخت‌گیرانه توافق حاصل کردند. همچنین بر سر افزایش مسوولیت‌پذیری در اقتصاد جهانی و کاهش موانع تجاری و تسهیل جریان آزاد سرمایه بین کشورها موافقت‌نامه‌هایی امضا شد. در این کنفرانس بر مسئله مسوولیت‌پذیری مالی و پولی کشورها تاکید فراوان شد تا جایی که فرانکلین روزولت، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، این گردهمایی را با این عبارت آغاز کرد که: "سلامت اقتصادی هر کشوری برای تمامی کشورهای همسایه، دور یا نزدیک، اهمیت ویژه‌ای دارد."کنفرانس برتون وودز

دو نهاد مهم در کنفرانس برتون وودز پیشنهاد شدند ولی در نهایت تاسیس‌ آن دو مورد توافق قرار نگرفت. یکی سازمان تجارت بین‌الملل (ITO) به منظور استقرار قوانینی برای میانجی‌گری در فرآیند تجارت بین‌الملل بود. هر چند ITO در کنفرانس برتون وودز تشکیل نشد اما در سال ۱۹۹۵ در اجلاس GATT در اوروگوئه توافق نهایی بر سر تاسیس یک نهاد بین‌المللی در امور بازرگانی حاصل شد و به این ترتیب WTO متولد شد. سازمان دیگر اتحادیه تهاتر بی‌المللی (ICU) بودکه عملکرد آن شبیه به یک بانک بین‌المللی با مقررات سفت و سخت تعریف شده بود. تاسیس اتحادیه ICU توسط اقتصاددان برجسته انگلیسی یعنی جان مینارد کینز پیشنهاد شده بود که از طرف امریکایی‌ها با مخالفت شدیدی روبرو شد و درنهایت با صندوق بین‌المللی پول (IMF) جایگزین شد که قدرت زیادی را به ایالات متحده و اعتبار بالقوه فراوانی را به کشورهای توسعه‌یافته هدیه می‌کرد. صندوق بین‌المللی پول به دلار امریکا برتری خاصی می‌داد تا این کشور احیانا به خاطر بدهی‌های بین‌المللی به بن‌بست اقتصادی کشیده نشود.کنفرانس برتون وودز

 

ایالات متحده که بعد از جنگ جهانی دوم با اجرای طرح مارشال (طرح کمک‌رسانی جهت بازسازی اروپای ویران‌شده در جنگ) نسبت به اروپایی‌ها دست بالا را داشت، قاعدتا از بهره‌برداری از کنفرانس برتون وودز به منظور تبدیل شدن به یک ابرقدرت جهانی دریغ نمی‌کرد.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.5/5 امتیازهای داده شده (24 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

وهاب مختاری