• ویلفردو پارتو (۲)

    Author

    در مقاله ویلفردو پارتو (۱) اندکی درباره زندگی پارتو و دستاوردهای وی در حوزه علم اقتصاد صحبت کردیم. زندگی او را می‌توان به دو دوره کاملا متفاوت تقسیم کرد. تغییرات دیدگاه‌های سیاسی پارتو در دوره دوم زندگی‌اش، حرف و حدیث‌های بسیاری را برانگیخت.

  • نمودار پارتو

    Author

    نمودار پارتو یک ابزار کنترل کیفیت است که در کسب و کار، تحلیل بازار و دیگر حوزه‌ها کاربرد دارد. این نمودار به صاحبان کسب و کار کمک می‌کند تا با اعمال کمترین تغییرات در منابع و فرآیند تولید، بیشترین سود ممکن را به دست آورند. با استفاده کارا از منابع، یک بنگاه تولیدی می‌تواند در عین کنترل هزینه‌ها، سودش را افزایش دهد.

  • No file selected.

    ترفندهای رایج در مذاکرات (بخش اول)

    Author

    چانه‌زنی یکی از رویکردهای اصلی در اصول مذاکرات است. این رویکرد شامل مجموعه‌ای از ترفندها است. بسیاری از این ترفندها در انواع مختلفی از مذاکرات چه در سطوح ساده مانند گفتگوهای روزمره افراد و چه در سطوح پیچیده و پیشرفته مانند مذاکرات تجاری و سیاسی قابل استفاده هستند. به کارگیری صحیح و به جای هر کدام از آنها می‌تواند امتیازات فراوانی را برای شخص یا تیم مذاکره کننده به همراه داشته باشد.

  • استراتژی های قیمت گذاری (بخش سوم)

    Author

    در بخشهای قبلی مقاله، چهار استراتژی زیر را برای قیمت‌گذاری معرفی کردیم:

    ۱)    قیمت‌گذاری اضافه بر بهای تمام‌شده: قیمت کالا برابر است با هزینه‌ی تمام‌شده‌ی کالا به علاوه‌ی درصد مشخصی از سود.
    ۲)    قیمت‌گذاری روان‌شناختی: این استراتژی به همراه استراتژی‌های دیگر استفاده می‌شود و در نتیجه استراتژی مستقلی نیست. در این روش قیمت برابر عددی تعیین می‌شود که برای ذهن ما که تمایل به ساده‌سازی دارد، مقداری کم‌تر از مقدار واقعی "به نظر آید".
    ۳)    قیمت‌گذاری خط تولید: قیمت‌گذاری برای خدمات یا کالاهای دنباله‌دار متوالی.
    ۴)    قیمت‌گذاری محصول اختیاری: قیمت‌گذاری برای خدمات یا کالاهایی که روی محصول اصلی وجود ندارد و در صورت تمایل مشتری به او ارائه می‌شود.

قواعد اینکوترمز (بخش دوم)

نویسنده: میلاد صبوری, منتشر شده در بخش کسب و کار,

قواعد اینکوترمز (بخش دوم)

اینکوترمز عبارت است از قواعد استاندارد بین المللی تدوین شده توسط اتاق بازرگانی بین الملل (ICC) که چگونگی تسهیم و تقسیم خطرات، تعهدات قراردادی و هزینه‌ها را بین فروشنده و خریدار مشخص می‌کند.

در ادامه معرفی قواعد اینکوترمز به معرفی دسته C می‌رسیم. قواعد دسته E و F در بخش اول این مقاله معرفی شدند. در اینکوترمز نسخه 2000 دسته C شامل چهار قاعده به شرح زیر است:

•    دسته C

1. قاعده ( CFR(Cost & Freight: این قاعده ويژه حمل دریایی است. زمانی که در قرارداد بین المللی خرید و فروش از این قاعده استفاده شود به این معنا است که هزینه ها و کرایه حمل کالا تا بندر مقصد بر عهده فروشنده می‌باشد. به این نکته باید توجه شود که فروشنده تنها موظف به پرداخت هزینه های متعارف حمل کالا به بندر مقصد می‌باشد. در صورت به وجود آمدن هزینه‌های نامتعارف، پرداخت این هزینه‌ها بر عهده خریدار می‌شود. به عنوان مثال در صورتی که کشتی حمل به دلیل طوفان دریایی مجبور شود که چند روزی در یک بندر ثالث توقف داشته باشد، این هزینه اضافی توقف بر عهده خریدار است.

2. قاعده (CPT(Carriage Paid To: این قاعده مشابه قاعده CFR است با این تفاوت که تنها مختص به حمل دریایی نبوده و روش‌های حمل زمینی، هوایی و ریلی را نیز شامل می‌شود.
3. قاعده (CIF(Cost Insurance & Freight: این قاعده ویژه حمل دریایی است. استفاده از این قاعده به این معنا است که هزینه ها، کرایه حمل کالا و بیمه کردن کالا در زمان حمل بر عهده فروشنده است. باید توجه شود که اگرچه در این روش فروشنده کالای مربوطه را بیمه می‌کند ولی ذینفع بیمه خریدار است. یعنی اگر کالا به هر علتی دچار آسیب و خسارت شد پیگیری های لازم برای دریافت هزینه‌های این خسارت از بیمه، بر عهده خریدار است.

4. (CIP(Carriage & Insurance Paid to: این قاعده مشابه قاعده CIF است با این تفاوت که تنها مختص به حمل دریایی نبوده و روش‌های حمل زمینی، هوایی و ریلی را نیز شامل می‌شود. به طور کلی در اینکوترمز به جز دو قاعده CIP و CIF در هیچ کدام از ترمزهای دیگر خریدار و فروشنده تعهدی برای بیمه کردن کالا ندارند و یا به عبارت دیگر اجباری برای بیمه کردن ندارند.

• دسته D

1. ( DAF(Deliver At Frontier: فروشنده موظف است کالای مورد نظر را در لب مرز کشور فروشنده به فروشنده تحویل دهد.اینکوترمز

2. (DES(Delivered at ExShip: در این روش فروشنده کالای مربوطه را روی کشتی به خریدار تحویل می‌دهد. به عبارت دیگر ریسک و هزینه تخلیه بار از روی کشتی بر عهده خریدار است.
3.(DEQ(Delivered at ExQuay: در این قاعده فروشنده کالا را در اسکله بندر مقصد به خریدار تحویل می‌دهد. این بدین معنا است که فروشنده ریسک و هزینه تخلیه بار را هم بر عهده می‌گیرد.
4. (DDU(Delivered at Duty Unpaid: در این قاعده، فروشنده کالا را در محل منتخبی که خریدار تعیین کرده است به خریدار تحویل می‌دهد. در این روش ترخیص وارداتی کالا بر عهده خریدار است.
5. ( DDP(Delivered at Duty Paid: در صورت استفاده از این قاعده در یک قرارداد بازرگانی بین المللی، فروشنده موظف می‌شود کالای مورد معامله را در محل منتخبی که خریدار تعیین نموده است تحویل دهد. علاوه بر آن پرداخت حقوق ورودی و عوارض گمرکی کالا نیز بر عهده فروشنده می‌باشد.

در مطالب بعدی سعی خواهد شد به تفاوت‌های اینکوترمز 2000 و اینکوترمز 2010 پرداخته شود.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.2/5 امتیازهای داده شده (11 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

میلاد صبوری