• استراتژی‌های قیمت‌گذاری (بخش اول)

    Author

    اصولاً مدیر بنگاه‌ یا هر شخص حقیقی یا حقوقی که قصد دارد کالاها یا خدمات‌اش را در بازار عرضه کند، در پی افزایش سود است. استفاده به‌جا از سیاست قیمت‌گذاری مناسب یکی از روش‌های بیشینه‌ کردن سود می‌باشد. برای قیمت‌گذاری کالا یا خدمات روش‌های مختلفی وجود دارد. در این مقاله بعضی از مهم‌ترین آن‌ها را معرفی می‌‌کنیم.

  • نحوه شروع یک کسب و کار

    Author

    چگونه یک کسب‌وکار شخصی را آغاز کنیم؟ این بخش توصیه‌هایی در مورد چگونگی آغاز کسب‌وکار می‌کند و راه‌کار‌هایی را ارائه می‌دهد که فرد به‌وسیله آن‌ها می‌تواند در کسب‌وکار خود موفق باشد. برای مثال از نقطه‌ی شروع یک این ایده به‌صورت رویایی در ذهن تا مرحله انجام تحقیقات درخصوص کسب‌وکار و درنظر گرفتن تمام جوانب آن از قبیل: داشتن برنامه مالی، درنظر داشتن منابعی برای تأمین هزینه‌ها، حتی انتخاب ساختار مناسب، انتخاب نام و ثبت آن، گرفتن مجوز و گواهینامه‌های آن، مکان مناسب آن، و حتی سیستم حسابداری مناسب کسب‌وکار را در بر دارد.

  • قواعد اینکوترمز (بخش اول)

    Author

    شاید شما هم روزی خواستید با توجه به نوع کار یا میزان سرمایه‌ای که دارید کالایی از کشور صادر و یا به کشور وارد کنید. بنابراین بی‌مناسبت نیست که قبل از آن یک الفبای ابتدایی از فرآیند پیچیده صادرات و واردات را بدانید.

  • No file selected.

    فرانسوا کنه و فیزیوکرات‌ها

    Author

    می‌خواهم درباره یکی از مکاتب اندیشه اقتصادی یعنی فیزیوکراسی صحبت کنم. واژه Physiocracy یا فیزیوکراسی از دو بخش "فیزیو" (Physio) و "کراسی" (Cracy) تشکیل شده است. "فیزیو" پیشوندی است که به عوامل طبیعی مانند زمین اشاره می‌کند و "کراسی" هم یعنی حکومت. بنابراین فیزیوکراسی به معنای حکومت عوامل طبیعی است. در تاریخ اندیشه اقتصادی، فیزیوکرات‌ها یا طرفداران مکتب فیزیوکراسی اعتقاد داشتند که زمین و منابع طبیعی اساس ثروت یک کشور را تشکیل می‌دهند و برای پیشبرد اقتصاد، بایستی به آن نگاه ویژه‌ای داشت.

قواعد اینکوترمز (بخش دوم)

نویسنده: میلاد صبوری, منتشر شده در بخش کسب و کار,

قواعد اینکوترمز (بخش دوم)

اینکوترمز عبارت است از قواعد استاندارد بین المللی تدوین شده توسط اتاق بازرگانی بین الملل (ICC) که چگونگی تسهیم و تقسیم خطرات، تعهدات قراردادی و هزینه‌ها را بین فروشنده و خریدار مشخص می‌کند.

در ادامه معرفی قواعد اینکوترمز به معرفی دسته C می‌رسیم. قواعد دسته E و F در بخش اول این مقاله معرفی شدند. در اینکوترمز نسخه 2000 دسته C شامل چهار قاعده به شرح زیر است:

•    دسته C

1. قاعده ( CFR(Cost & Freight: این قاعده ويژه حمل دریایی است. زمانی که در قرارداد بین المللی خرید و فروش از این قاعده استفاده شود به این معنا است که هزینه ها و کرایه حمل کالا تا بندر مقصد بر عهده فروشنده می‌باشد. به این نکته باید توجه شود که فروشنده تنها موظف به پرداخت هزینه های متعارف حمل کالا به بندر مقصد می‌باشد. در صورت به وجود آمدن هزینه‌های نامتعارف، پرداخت این هزینه‌ها بر عهده خریدار می‌شود. به عنوان مثال در صورتی که کشتی حمل به دلیل طوفان دریایی مجبور شود که چند روزی در یک بندر ثالث توقف داشته باشد، این هزینه اضافی توقف بر عهده خریدار است.

2. قاعده (CPT(Carriage Paid To: این قاعده مشابه قاعده CFR است با این تفاوت که تنها مختص به حمل دریایی نبوده و روش‌های حمل زمینی، هوایی و ریلی را نیز شامل می‌شود.
3. قاعده (CIF(Cost Insurance & Freight: این قاعده ویژه حمل دریایی است. استفاده از این قاعده به این معنا است که هزینه ها، کرایه حمل کالا و بیمه کردن کالا در زمان حمل بر عهده فروشنده است. باید توجه شود که اگرچه در این روش فروشنده کالای مربوطه را بیمه می‌کند ولی ذینفع بیمه خریدار است. یعنی اگر کالا به هر علتی دچار آسیب و خسارت شد پیگیری های لازم برای دریافت هزینه‌های این خسارت از بیمه، بر عهده خریدار است.

4. (CIP(Carriage & Insurance Paid to: این قاعده مشابه قاعده CIF است با این تفاوت که تنها مختص به حمل دریایی نبوده و روش‌های حمل زمینی، هوایی و ریلی را نیز شامل می‌شود. به طور کلی در اینکوترمز به جز دو قاعده CIP و CIF در هیچ کدام از ترمزهای دیگر خریدار و فروشنده تعهدی برای بیمه کردن کالا ندارند و یا به عبارت دیگر اجباری برای بیمه کردن ندارند.

• دسته D

1. ( DAF(Deliver At Frontier: فروشنده موظف است کالای مورد نظر را در لب مرز کشور فروشنده به فروشنده تحویل دهد.اینکوترمز

2. (DES(Delivered at ExShip: در این روش فروشنده کالای مربوطه را روی کشتی به خریدار تحویل می‌دهد. به عبارت دیگر ریسک و هزینه تخلیه بار از روی کشتی بر عهده خریدار است.
3.(DEQ(Delivered at ExQuay: در این قاعده فروشنده کالا را در اسکله بندر مقصد به خریدار تحویل می‌دهد. این بدین معنا است که فروشنده ریسک و هزینه تخلیه بار را هم بر عهده می‌گیرد.
4. (DDU(Delivered at Duty Unpaid: در این قاعده، فروشنده کالا را در محل منتخبی که خریدار تعیین کرده است به خریدار تحویل می‌دهد. در این روش ترخیص وارداتی کالا بر عهده خریدار است.
5. ( DDP(Delivered at Duty Paid: در صورت استفاده از این قاعده در یک قرارداد بازرگانی بین المللی، فروشنده موظف می‌شود کالای مورد معامله را در محل منتخبی که خریدار تعیین نموده است تحویل دهد. علاوه بر آن پرداخت حقوق ورودی و عوارض گمرکی کالا نیز بر عهده فروشنده می‌باشد.

در مطالب بعدی سعی خواهد شد به تفاوت‌های اینکوترمز 2000 و اینکوترمز 2010 پرداخته شود.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.2/5 امتیازهای داده شده (11 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

میلاد صبوری