• استراتژی های قیمت گذاری (بخش دوم)

    Author

    همان‌گونه که در بخش اول مقاله عنوان شد، چهار روش اصلی قیمت‌گذاری با محور قرار دادن قیمت کالا و مزیت رقابتی یا کیفیت آن وجود دارد. این روش‌ها عبارت‌اند از:

    ۱)    قیمت‌گذاری برتر: قیمت‌گذاری بالا برای کالاهای با مزیت رقابتی بالا به‌خصوص کالاهای لوکس
    ۲)    قیمت‌گذاری نفوذی: قیمت‌گذاری پایین (در ابتدای فعالیت در بازار) برای کالاهای با کیفیت خوب، جهت به دست‌آوردن سهم قابل توجهی از بازار.
    ۳)    قیمت‌گذاری مقتصدانه: قیمت‌گذاری پایین برای کالاهای کم‌کیفیت، نظیر کالاهای چینی
    ۴)    قیمت‌گذاری سرشیرگیری: قیمت‌گذاری بالا برای کالاهایی که مزیت رقابتی بالایی دارند، اما این مزیت به‌زودی توسط رقبای تازه‌وارد به بازار، از بین خواهد رفت.

  • خلاقیت مانعی برای اوج گرفتن؟

    Author

    در زمانه‌ای که سازمان‌ها بیش از پیش داعیه‌ی "مدیریت خلاق" را در بوق و کرنا کرده‌اند، تحقیقات تازه‌ای در دانشگاه کورنل نشان می‌دهد که خلاق بودن حقیقتا می‌تواند شانس دستیابی به مشاغل سطح بالا را کم کند!

  • No file selected.

    فرانسوا کنه و فیزیوکرات‌ها

    Author

    می‌خواهم درباره یکی از مکاتب اندیشه اقتصادی یعنی فیزیوکراسی صحبت کنم. واژه Physiocracy یا فیزیوکراسی از دو بخش "فیزیو" (Physio) و "کراسی" (Cracy) تشکیل شده است. "فیزیو" پیشوندی است که به عوامل طبیعی مانند زمین اشاره می‌کند و "کراسی" هم یعنی حکومت. بنابراین فیزیوکراسی به معنای حکومت عوامل طبیعی است. در تاریخ اندیشه اقتصادی، فیزیوکرات‌ها یا طرفداران مکتب فیزیوکراسی اعتقاد داشتند که زمین و منابع طبیعی اساس ثروت یک کشور را تشکیل می‌دهند و برای پیشبرد اقتصاد، بایستی به آن نگاه ویژه‌ای داشت.

قواعد اینکوترمز (بخش دوم)

نویسنده: میلاد صبوری, منتشر شده در بخش کسب و کار,

قواعد اینکوترمز (بخش دوم)

اینکوترمز عبارت است از قواعد استاندارد بین المللی تدوین شده توسط اتاق بازرگانی بین الملل (ICC) که چگونگی تسهیم و تقسیم خطرات، تعهدات قراردادی و هزینه‌ها را بین فروشنده و خریدار مشخص می‌کند.

در ادامه معرفی قواعد اینکوترمز به معرفی دسته C می‌رسیم. قواعد دسته E و F در بخش اول این مقاله معرفی شدند. در اینکوترمز نسخه 2000 دسته C شامل چهار قاعده به شرح زیر است:

•    دسته C

1. قاعده ( CFR(Cost & Freight: این قاعده ويژه حمل دریایی است. زمانی که در قرارداد بین المللی خرید و فروش از این قاعده استفاده شود به این معنا است که هزینه ها و کرایه حمل کالا تا بندر مقصد بر عهده فروشنده می‌باشد. به این نکته باید توجه شود که فروشنده تنها موظف به پرداخت هزینه های متعارف حمل کالا به بندر مقصد می‌باشد. در صورت به وجود آمدن هزینه‌های نامتعارف، پرداخت این هزینه‌ها بر عهده خریدار می‌شود. به عنوان مثال در صورتی که کشتی حمل به دلیل طوفان دریایی مجبور شود که چند روزی در یک بندر ثالث توقف داشته باشد، این هزینه اضافی توقف بر عهده خریدار است.

2. قاعده (CPT(Carriage Paid To: این قاعده مشابه قاعده CFR است با این تفاوت که تنها مختص به حمل دریایی نبوده و روش‌های حمل زمینی، هوایی و ریلی را نیز شامل می‌شود.
3. قاعده (CIF(Cost Insurance & Freight: این قاعده ویژه حمل دریایی است. استفاده از این قاعده به این معنا است که هزینه ها، کرایه حمل کالا و بیمه کردن کالا در زمان حمل بر عهده فروشنده است. باید توجه شود که اگرچه در این روش فروشنده کالای مربوطه را بیمه می‌کند ولی ذینفع بیمه خریدار است. یعنی اگر کالا به هر علتی دچار آسیب و خسارت شد پیگیری های لازم برای دریافت هزینه‌های این خسارت از بیمه، بر عهده خریدار است.

4. (CIP(Carriage & Insurance Paid to: این قاعده مشابه قاعده CIF است با این تفاوت که تنها مختص به حمل دریایی نبوده و روش‌های حمل زمینی، هوایی و ریلی را نیز شامل می‌شود. به طور کلی در اینکوترمز به جز دو قاعده CIP و CIF در هیچ کدام از ترمزهای دیگر خریدار و فروشنده تعهدی برای بیمه کردن کالا ندارند و یا به عبارت دیگر اجباری برای بیمه کردن ندارند.

• دسته D

1. ( DAF(Deliver At Frontier: فروشنده موظف است کالای مورد نظر را در لب مرز کشور فروشنده به فروشنده تحویل دهد.اینکوترمز

2. (DES(Delivered at ExShip: در این روش فروشنده کالای مربوطه را روی کشتی به خریدار تحویل می‌دهد. به عبارت دیگر ریسک و هزینه تخلیه بار از روی کشتی بر عهده خریدار است.
3.(DEQ(Delivered at ExQuay: در این قاعده فروشنده کالا را در اسکله بندر مقصد به خریدار تحویل می‌دهد. این بدین معنا است که فروشنده ریسک و هزینه تخلیه بار را هم بر عهده می‌گیرد.
4. (DDU(Delivered at Duty Unpaid: در این قاعده، فروشنده کالا را در محل منتخبی که خریدار تعیین کرده است به خریدار تحویل می‌دهد. در این روش ترخیص وارداتی کالا بر عهده خریدار است.
5. ( DDP(Delivered at Duty Paid: در صورت استفاده از این قاعده در یک قرارداد بازرگانی بین المللی، فروشنده موظف می‌شود کالای مورد معامله را در محل منتخبی که خریدار تعیین نموده است تحویل دهد. علاوه بر آن پرداخت حقوق ورودی و عوارض گمرکی کالا نیز بر عهده فروشنده می‌باشد.

در مطالب بعدی سعی خواهد شد به تفاوت‌های اینکوترمز 2000 و اینکوترمز 2010 پرداخته شود.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.2/5 امتیازهای داده شده (11 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

میلاد صبوری