• چرا بعضی ها از بعضی دیگر ثروتمندتر هستند؟ (بخش دوم)

    Author وهاب مختاری

    در بخش اول مقاله درباره‌ی  تفاوت بین سود تجاری یا حساب‌داری و سود اقتصادی صحبت کردیم. گفتیم که یک فعالیت زمانی دارای سود اقتصادی مثبت است که درآمد حاصل از آن بیش از مجموع هزینه‌های صریح و هزینه‌‌های ضمنی (هزینه‌‌های فرصت‌های بی‌خطر از دست رفته) باشد. بخش اول مقاله با شرح و بسط بیش‌تری، این مسئله را بیان کرده است. پیشنهاد می‌کنیم قبل از مطالعه‌ی ادامه‌ی مطلب، یک نگاهی به بخش اول بیاندازید.

  • ویلفردو پارتو (۱)

    Author وهاب مختاری

    پیش‌تر درباره نمودار پارتو و کاربردهای آن به ویژه در کسب و کار صحبت کردیم. در این مقاله، می‌خواهیم مبدع این نمودار را معرفی کنیم: ویلفردو پارتو. یک مهندس و اقتصاددان ایتالیایی فرانسوی که در چندین حوزه صاحب ‌نظر بود و نیز شدیدا دغدغه اجتماع داشت.

  • فرانسوا کنه و فیزیوکرات‌ها

    Author وهاب مختاری

    می‌خواهم درباره یکی از مکاتب اندیشه اقتصادی یعنی فیزیوکراسی صحبت کنم. واژه Physiocracy یا فیزیوکراسی از دو بخش "فیزیو" (Physio) و "کراسی" (Cracy) تشکیل شده است. "فیزیو" پیشوندی است که به عوامل طبیعی مانند زمین اشاره می‌کند و "کراسی" هم یعنی حکومت. بنابراین فیزیوکراسی به معنای حکومت عوامل طبیعی است. در تاریخ اندیشه اقتصادی، فیزیوکرات‌ها یا طرفداران مکتب فیزیوکراسی اعتقاد داشتند که زمین و منابع طبیعی اساس ثروت یک کشور را تشکیل می‌دهند و برای پیشبرد اقتصاد، بایستی به آن نگاه ویژه‌ای داشت.

  • جرایم یقه ‌سفید ها

    Author وهاب مختاری

    اصطلاح "یقه‌سفید" به کارمندانی اطلاق می‌شود که در ادارات، دفاتر، بانک‌ها و ... کار می‌کنند. به عبارت دیگر منظور از یقه‌سفیدها همان کامندان دفتری می‌باشد. در مقابل این اصطلاح، عبارت "یقه‌آبی" وجود دارد که برای کارگران کارخانه‌ها، تاسیسات، شرکت‌های ساختمانی و ... استفاده می‌شود. از چند ده سال پیش در ادبیات جرم‌شناسی مفهومی تحت عنوان "جرایم یقه‌سفیدها" یا White-Collar Crimes رایج شده است. با اینکه ممکن است با این اصطلح آشنا نباشید ولی بدون شک درباره این نوع از جرایم در همه جای دنیا بسیار خوانده‌اید و شنیده‌اید. در ادامه می‌توانید درباره این نوع از جرایم بیشتر بدانید.

قواعد اینکوترمز (بخش اول)

نویسنده: میلاد صبوری, چهارشنبه, ۰۲ آذر ۱۳۹۰, منتشر شده در بخش کسب و کار, تعداد بازدیدها 14218,

قواعد اینکوترمز (بخش اول)

شاید شما هم روزی خواستید با توجه به نوع کار یا میزان سرمایه‌ای که دارید کالایی از کشور صادر و یا به کشور وارد کنید. بنابراین بی‌مناسبت نیست که قبل از آن یک الفبای ابتدایی از فرآیند پیچیده صادرات و واردات را بدانید.

در مطلب "اینکوترمز چیست؟" مفاهیم اولیه ای در مورد یکی از اصطلاحات رایج در تجارت بین المللی بیان شد. در این مطلب سعی می‌شود تا در مورد قواعدی که در تجارت بین المللی مورد استفاده قرار می‌گیرند شرح مختصری آورده شود. همان طور که در شکل دیده می‌شود در بازرگانی بین المللی به طور کلی سه قلمرو جغرافیایی می‌توان تعریف کرد. قلمرو مربوط به کشور فروشنده، کشور خریدار و قلمرو جغرافیایی مابین کشور فروشنده و خریدار. در هر یک از این سه قلمرو سه موضوع قابل بررسی است:

1- هزینه‌ها
2- خطرات
3- تعهدات قراردادی

به طور خلاصه می‌توان گفت قواعد اینکوترمز معین می‌کنند که هر یک از سه مورد فوق در هر کدام از سه قلمرو ذکر شده برعهده چه کسی است. به عنوان مثال زمانی‌که در یک قرارداد تجارت بین الملل از قاعده FOB اینکوترمز استفاده می‌شود به این معنا است که فروشنده متعهد است تا کالای مورد معامله را در بندر مورد توافق (یک بندر مرزی در کشور فروشنده) به صورت سالم و بدون نقص در کف کشتی حمل کننده قرار دهد. از لحظه‌ای که این کالا در کف کشتی قرار گرفت کلیه هزینه‌ها و خطرات از میان رفتن کالا و یا آسیب دیدن آن بر عهده خریدار است. درحالی که اگر در همان قرارداد به جای قاعده FOB به عنوان مثال از قاعده CFR استفاده شود به این معنا است که هزینه ها و کرایه متعارف حمل از بندر مبدا (کشور فروشنده) به بندر مقصد (کشور خریدار) به عهده فروشنده بوده ولی خطرات ناشی از آسیب دیدن کالا در همان بندر مبدا به خریدار منتقل می‌شود.

آشنایی با این قواعد که امروزه به عنوان یک زبان مشترک بین المللی در تجارت جهانی مطرح است برای هر شخص یا شرکتی که خواهان تجارت در محدوده خارج از مرزهای کشور خویش است لازم و ضروری است. استفاده درست و به جا از این قواعد در قراردادهای بین المللی می‌تواند خطرات ناشی از تجارت بین الملل را به حداقل کاهش دهد. در ادامه هر یک از این قواعد به صورت مختصر معرفی خواهند شد.

اینکوترمز

همان‌طور که در مقاله اینکوترمز چیست؟ اشاره شد قواعد اینکوترمز که توسط اتاق بازرگانی بین المللی تدوین و تصویب می‌شوند در دوره های مختلف مورد بازنگری قرار می‌گیرند. دو تا از نسخه‌هایی که امروزه بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند، نسخه سال 2000 اینکوترمز و نسخه سال 2010 اینکوترمز می‌باشند.

در اینکوترمز 2000 به طور کلی چهار دسته قاعده وجود دارد. این دسته‌ها عبارت هستند از دسته E، F، C و D. هر کدام از این دسته‌ها خود شامل یک یا چند قاعده اینکوترمز می‌باشند.

دسته E

1- قاعده( EXW(EX Work: تحویل کالا به خریدار در محل فروشنده. در این قاعده فروشنده موظف است کالای معامله شده را در محل کف انبار یا کارخانه خود به صورت آماده برای بارگیری تحویل فروشنده دهد. نکته قابل توجه در این قاعده این است که ترخیص صادراتی در کشور فروشنده نیز بر عهده خریدار است.

دسته F

2- قاعده (FCA(Free CArier: فروشنده موظف است کالا را در محل منتخب به حمل کننده انتخاب شده توسط خریدار تحویل بدهد. در این قاعده و به طور کلی تمام قواعد دسته F وظیفه ترخیص صادراتی بر خلاف دسته E، بر عهده فروشنده است.
3- قاعده (FAS(Free Along Side Ship: فروشنده موظف است کالا را روی اسکله کنار کشتی تحویل خریدار دهد. به عبارت دیگر در این قاعده ریسک و هزینه بارگیری در بندر مبدا به عهده خریدار است.
4- قاعده (FOB(Free On Board: فروشنده موظف است کالا را بر خلاف قاعده FAS در اسکله تحویل خردار می‌دهد، روی کشتی به خریدار تحویل دهد. این به آن معنا است که در این قاعده ریسک و هزینه‌های بارگیری نیز به تعهدات فروشنده اضافه می‌شود. در قاعده FOB بین نسخه 2000 اینکوترمز با نسخه 2010 آن یک تفاوت وجود دارد. در نسخه 2000 ملاک عبور کالا از نرده کشتی است. در حالی که در نسخه 2010 ملاک نشستن کالا به صورت سالم در کف کشتی است.

در بخش دوم این مقاله قواعد دسته C و دسته D و همچنین نسخه 2010 اینکوترمز معرفی خواهند شد.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.6/5 امتیازهای داده شده (15 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

میلاد صبوری

دیدگاه‌ها (0)

دیدگاه خود را با نویسنده این مطلب در میان بگذارید:




انصراف ارسال دیدگاه ...