• خرج کنیم یا پس‌ انداز کنیم؟

    Author

    دادن یک تعطیلی غیر منتظره به‌عنوان پاداش، به‌خصوص در اوضاع و احوال کنونی می‌تواند لبخند بر چهره‌ی هر فردی بنشاند. اما چرا برخی از کارمندان ترجیح می‌دهند بلافاصله از آن استفاده کنند درحالیکه برخی دیگر آن‌را برای آینده پس‌انداز می‌کنند؟ چه چیزی تعیین می‌کند که یک فرد چگونه از پاداش خود استفاده خواهد کرد؟

خلاقیت مانعی برای اوج گرفتن؟

نویسنده: وهاب مختاری, منتشر شده در بخش کسب و کار, اطلاعات عمومی,

خلاقیت مانعی برای اوج گرفتن؟

در زمانه‌ای که سازمان‌ها بیش از پیش داعیه‌ی "مدیریت خلاق" را در بوق و کرنا کرده‌اند، تحقیقات تازه‌ای در دانشگاه کورنل نشان می‌دهد که خلاق بودن حقیقتا می‌تواند شانس دستیابی به مشاغل سطح بالا را کم کند!

بسیاری از مدیرعامل‌ها خلاق بودن را برای مدیران رده بالا پر اهمیت می‌دانند. با این حال، به نظر می‌رسد که برداشت عمومی از "افراد خلاق" و "مدیران کارآمد" با هم جور در نمی‌آید. خلاق‌ها ریسک‌پذیر و پیش‌بینی‌ناپذیر هستند، در حالی‌که از مدیرها انتظار می‌رود تا آنجا که ممکن است، تردیدها و نقاط ابهام را کاهش دهند و از هنجارهای گروه‌های کاری حمایت نمایند.

جک گونکالو، استادیار رشته‌ی رفتار سازمانی در دانشکده ILR دانشگاه کرنل، می‌گوید: "تحقیقات ما نشان می‌دهد وقتی مردم ایده‌های خلاقانه‌‌ی‌شان را بیان می‌کنند، در نگاه دیگران چندان حائز شخصیت مدیرتی به نظر نمی‌آیند."

می‌توان گفت که افراد خلاق در مسیر دستیابی به مشاغل سطح بالا، عملا حذف می‌شوند! درست است که مدیران در مقام سخن، ادعا می‌کنند که خلاقیت خوب است و ما به آدم‌های خلاق نیاز داریم، اما آنها در عمل، وضع موجود را حفظ می‌کنند و به کارمندان معمولی و افکار متعارف تکیه می‌کنند.

مدیرعامل‌ها امروز باید کشتی خود را در دریای مواج تغییر، عدم اطمینان، پیچیدگی و ابهام هدایت کنند. اما متاسفانه متفکران غیرخلاق، یعنی همان اکثریت جامعه‌ی مدیرعامل‌ها، همیشه به دنبال فرار از دریای مواج نایقینی به سوی ساحل امن پیش‌بینی‌پذیری هستند. آنها خلاقیت لازم برای داشتن نگاه متفاوت به اشیاء و تبدیل تهدیدها به فرصت‌ها را ندارند؛ مهارت‌هایی که امروزه بیش از پیش اهمیت پیدا کرده‌اند.

گفته‌ی گونکالو می‌تواند به تبیین این مشاهده کمک کند که چرا ۱۵۰۰ مدیر آی‌بی‌ام نسبت به توانایی‌های مدیریتی خود در موقعیت‌های پیچیده تردید دارند. این را موسسه‌ی Institute for Business Value در آی‌بی‌ام اعلام کرده است.

گونکالو معتقد است که بر اساس یک پایبندی نانوشته و ناگفته، اما مقبول عام، به حفظ وضعیت موجود است که مدیران می‌توانند ترفیع درجه پیدا کنند. با این حال، از آن‌ها انتظار می‌رود که وقتی به سطوح بالای مدیریتی دست یافتند، وضع موجود را تغییر دهند! این عدم انطباق که پیش از این به چشم نمی‌آمد، آنجا که نیاز مبرم به نوآوری احساس می‌شود، دست مدیر را خالی می‌گذارد.

منبع:

www.management-issues.com

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.9/5 امتیازهای داده شده (11 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

وهاب مختاری