• استراتژی های قیمت گذاری (بخش دوم)

    Author

    همان‌گونه که در بخش اول مقاله عنوان شد، چهار روش اصلی قیمت‌گذاری با محور قرار دادن قیمت کالا و مزیت رقابتی یا کیفیت آن وجود دارد. این روش‌ها عبارت‌اند از:

    ۱)    قیمت‌گذاری برتر: قیمت‌گذاری بالا برای کالاهای با مزیت رقابتی بالا به‌خصوص کالاهای لوکس
    ۲)    قیمت‌گذاری نفوذی: قیمت‌گذاری پایین (در ابتدای فعالیت در بازار) برای کالاهای با کیفیت خوب، جهت به دست‌آوردن سهم قابل توجهی از بازار.
    ۳)    قیمت‌گذاری مقتصدانه: قیمت‌گذاری پایین برای کالاهای کم‌کیفیت، نظیر کالاهای چینی
    ۴)    قیمت‌گذاری سرشیرگیری: قیمت‌گذاری بالا برای کالاهایی که مزیت رقابتی بالایی دارند، اما این مزیت به‌زودی توسط رقبای تازه‌وارد به بازار، از بین خواهد رفت.

  • قواعد اینکوترمز (بخش اول)

    Author

    شاید شما هم روزی خواستید با توجه به نوع کار یا میزان سرمایه‌ای که دارید کالایی از کشور صادر و یا به کشور وارد کنید. بنابراین بی‌مناسبت نیست که قبل از آن یک الفبای ابتدایی از فرآیند پیچیده صادرات و واردات را بدانید.

  • اثر پروانه ای و مفهوم تحول

    Author

    اثر پروانه ای به این موضوع اشاره دارد که گاه تاثیر حرکت‌های کوچک می‌تواند سبب تغییرات شگرف شود. عبارت اثر پروانه‌ای اولین بار توسط یکی از پژوهشگران دانشگاه MIT به نام ادوارد لورنز مطرح شد. او عنوان کرد که اگر در برزیل پروانه‌ای شروع به حرکت دادن بال خود کند، تاثیرات این حرکت کوچک بر جریانات جوی می‌تواند سبب ساز بروز یک تندباد در آمریکا شود.

استراتژی های قیمت گذاری (بخش سوم)

نویسنده: وهاب مختاری, منتشر شده در بخش کسب و کار,

استراتژی های قیمت گذاری (بخش سوم)

در بخشهای قبلی مقاله، چهار استراتژی زیر را برای قیمت‌گذاری معرفی کردیم:

۱)    قیمت‌گذاری اضافه بر بهای تمام‌شده: قیمت کالا برابر است با هزینه‌ی تمام‌شده‌ی کالا به علاوه‌ی درصد مشخصی از سود.
۲)    قیمت‌گذاری روان‌شناختی: این استراتژی به همراه استراتژی‌های دیگر استفاده می‌شود و در نتیجه استراتژی مستقلی نیست. در این روش قیمت برابر عددی تعیین می‌شود که برای ذهن ما که تمایل به ساده‌سازی دارد، مقداری کم‌تر از مقدار واقعی "به نظر آید".
۳)    قیمت‌گذاری خط تولید: قیمت‌گذاری برای خدمات یا کالاهای دنباله‌دار متوالی.
۴)    قیمت‌گذاری محصول اختیاری: قیمت‌گذاری برای خدمات یا کالاهایی که روی محصول اصلی وجود ندارد و در صورت تمایل مشتری به او ارائه می‌شود.

می‌توانید بخش اول را در اینجا و بخش دوم مقاله را در اینجا ملاحظه فرمائید.

در ادامه، بخش سوم و پایانی مقاله را مطالعه خواهید کرد و با چهار روش قیمت‌گذاری دیگر آشنا خواهیم شد.

قیمت‌گذاری محصول اجباری (Captive Product Pricing):
این شیوه‌ی قیمت‌گذاری برای محصولاتی مناسب است که مشتری پس از مدتی استفاده از محصول، باید یک بخش مکمل از محصول را تهیه کند (یا تهیه‌ی مجدد کند). پرینتری که نیازمند تهیه‌ی مجدد کارتریج است، یا ماشین ریش‌تراشی‌ای که بعد از مدتی به تیغ جدید نیاز پیدا می‌کند، از این دست محصولات هستند. در این روش قیمت‌گذاری، تولیدکننده با توجه به این‌که می‌داند مشتری به زودی به بخش مکمل محصولی که خریده است، نیاز پیدا خواهد کرد، قیمت بخش اصلی را کم‌تر تعیین می‌کند تا سهم بیش‌تری از بازار را جذب کند، ولی با تعیین قیمت بالاتر برای بخش مکمل محصول، سود خود را افزایش می‌‌دهد. آیا موردی از محصولات خدماتی می‌شناسید که بر اساس استراتژی قیمت‌گذاری محصول اجباری ارائه شود؟

قیمت‌گذاری محصول بسته‌ای (Product Bundle Pricing):
گاهی پیش می‌آید که فروشنده تشخیص می‌دهد با ترکیب چند قلم از محصولات‌اش می‌تواند بسته‌ای از محصولات را برای فروش آماده کند. به عنوان مثال، در بعضی از رستوران‌ها یک بسته‌ی غذایی مرکب از پیش‌غذا، غذای اصلی، سالاد و نوشیدنی برای فروش در نظر گرفته می‌شود. به این ترتیب، درجه‌ی قدرت انتخاب مشتری کم می‌شود و در مجموع حجم فروش بالا می‌رود. در جای دیگری، ممکن است فروشنده امکان خرید تک‌محصول را برای مشتری در نظر بگیرد، ولی قیمت محصول بسته‌ای را کم‌تر از مجموع قیمت‌های تک‌محصول‌ها تعیین کند تا مشتری به سمت خرید محصول بسته‌ای ترغیب شود.استراتژی قیمت گذاری

قیمت‌گذاری تبلیغی (Promotional Pricing):
حتماً در خریدهای‌تان با پیام‌های تبلیغاتی‌ای مانند "یکی بخر، دو تا ببر" یا مانند آن، مواجه شده‌اید. این هم یکی دیگر از استراتژی‌های قیمت‌گذاری‌ست که از آن با عنوان قیمت‌گذاری تبلیغی یاد می‌کنند.

تبعیض قیمتی (Price Discrimination):
در استراتژی تبعیض قیمتی، محصولات اعم از کالا یا خدمات با قیمت یکسانی ارائه نمی‌شوند. این تبعیض قیمتی انواع مختلفی دارد. به عنوان مثال، یک کارخانه‌ی شکلات یک نوع شکلات را با سه جور بسته‌بندی لوکس، معمولی، و فله‌ای به‌ترتیب برای سه منطقه‌ی اعیان‌نشین، متوسط و فقیر در یک شهر با سه قیمت گران، متوسط و ارزان توزیع می‌کند. در این‌جا منطقه‌ی جغرافیایی برای کارخانه‌دار نقش علامت‌دهنده دارد و به طور تقریبی مشخص می‌کند که درآمد ساکنین هر منطقه در چه سطحی است. کارخانه‌دار می‌تواند از این علامت برای بیشینه کردن سود خود استفاده کند. مثال دیگری می‌آوریم. یک تعمیرگاه خودرو را در نظر بگیرید. در این تعمیرگاه ممکن است هزینه‌ی یک نوع سرویس خاص که برای تمام ماشین‌ها به یک اندازه هزینه و زمان می‌برد، با سه نرخ متفاوت گران، متوسط و ارزان برای سه دسته خودروی لوکس، معمولی و ارزان انجام شود. در این مثال، نوع ماشین نقش علامت‌دهنده از سطح درآمد مشتری را بازی می‌‌کند. تبعیض قیمتی همیشه با هدف کسب سود بیش‌تر نیست. مثلاً دولت‌ها می‌توانند با توجه به میزان مصرف برق، نرخ‌های مختلفی را در نظر بگیرند تا از این طریق مشترکان پرمصرف را جریمه کنند.

در این بخش مقاله، استراتژی‌های محصول اجباری، محصول بسته‌ای، تبلیغی و تبعیض قیمتی شرح داده شد. استراتژی‌های قیمت‌گذاری به مواردی که در سه بخش این مقاله اشاره شد، محدود نمی‌شوند. اگر استراتژی دیگری می‌‌شناسید که در این مقاله عنوان نشده است یا اگر درباره‌ی بازارهای مناسب برای اجرای هر یک از استراتژی‌ها نظری دارید، با ما و دیگر بازدیدکنندگان سایت در میان بگذارید.

به این مطلب چه امتیازی می‌دهید؟

3.9/5 امتیازهای داده شده (20 امتیاز)

به اشتراک گذاری

در مورد نویسنده

وهاب مختاری